چکیده مقاله
تعامل میان معلم و دانش آموز به عنوان محور اصلی فرآیند تربیت، نقش تعیین کننده ای در کیفیت یادگیری و رشد شخصیتی دانش آموزان ایفا می کند پژوهش حاضر نشان می دهد که سبک های تدریس، میزان انگیزش و مهارت های ارتباطی معلم، مستقیما بر مشارکت فعال دانش آموزان، خودکارآمدی تحصیلی و رفتارهای اجتماعی آنان تاثیرگذار است یافته ها حاکی از آن است که محیط آموزشی که تعامل معلم و دانش آموز را تسهیل می کند، موجب افزایش انگیزه یادگیری، ارتقای مهارت های حل مسئله و تقویت خلاقیت می شود، در حالی که کمبود توجه به نیازهای فردی و تفاوت های شخصیتی دانش آموزان، چالش هایی همچون کاهش انگیزه، بی تفاوتی در کلاس و مشکلات رفتاری را به دنبال دارد همچنین مشاهده شد که استفاده از روش های تدریس مشارکتی و فعال، همراه با بازخورد مستمر و مدیریت موثر کلاس، می تواند روابط مثبت و همدلانه بین معلم و دانش آموز ایجاد کند و به بهبود کیفیت آموزش کمک نماید پژوهش همچنین نشان داد که فناوری های نوین آموزشی و یادگیری آنلاین می توانند نقش مکمل در تعامل معلم و دانش آموز داشته باشند، اما در صورت نبود مهارت و برنامه ریزی مناسب، امکان ایجاد فاصله و سردرگمی آموزشی وجود دارد در مجموع، نتایج این مطالعه بر ضرورت تقویت مهارت های ارتباطی معلمان، توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان و ایجاد محیط های یادگیری فعال و حمایتی تاکید دارد، به طوری که این عوامل نه تنها باعث ارتقای عملکرد تحصیلی می شوند بلکه رشد اجتماعی و عاطفی دانش آموزان را نیز تسهیل می کنند این یافته ها راهنمایی عملی برای برنامه ریزی تربیتی و بهبود کیفیت تعاملات آموزشی در مدارس معاصر ارائه می کند
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�راتی، زینب و شریفی، ابوالفضل و جاوید نظام دوست، عاطفه و بزی مقدم، رضا،1404،معلم و دانش آموز در آینه چالش های تربیت امروزی،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز