چکیده مقاله
هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی و مقایسه اثربخشی آموزش مهارت تاب آوری و مهارت حل مسئله بر گرایش به رفتارهای خودآسیب رسان در میان دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم در شهرستان ایذه می باشد با توجه به افزایش نگران کننده این نوع رفتارها در میان نوجوانان، به ویژه در مناطق محروم، ضرورت طراحی و اجرای مداخلات آموزشی مبتنی بر مهارت های زندگی احساس می شود این پژوهش با روش نیمه آزمایشی و طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل انجام شد جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پسر پایه های دهم تا دوازدهم شهرستان ایذه در سال تحصیلی ۱۴۰۴ ۱۴۰۳ بود نمونه ای متشکل از ۴۵ نفر به صورت تصادفی خوشه ای انتخاب و به طور مساوی به سه گروه تقسیم شدند: دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل گروه های آزمایش به ترتیب تحت آموزش مهارت تاب آوری و مهارت حل مسئله به مدت هشت جلسه قرار گرفتند ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه رفتارهای خودآسیب رسان Sansone et al ۱۹۹۸ بود که روایی و پایایی آن در مطالعات پیشین مورد تایید قرار گرفته است داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت یافته ها نشان داد که هر دو نوع مداخله منجر به کاهش معنادار گرایش به رفتارهای خودآسیب رسان شدند، با این حال، آموزش مهارت تاب آوری اثربخشی بیشتری نسبت به آموزش حل مسئله نشان داد p
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سمعیلی، فروزان و خدامرادی، محمد،1404،مقایسه اثربخشی مهارت تاب آوری و حل مسئله بر گرایش دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان ایذه به رفتارهای خودآسیب رسان،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز