چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر، مقایسه تاثیر ورزش های فردی و گروهی بر احساس تعلق اجتماعی دانش آموزان بود جامعه آماری شامل برخی از دانش آموزان پایه متوسطه یکی از شهر های کشور در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که از میان آن ها، ۶۰ دانش آموز به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند و به دو گروه ورزش های فردی ۳۰ نفر و ورزش های گروهی ۳۰ نفر تقسیم شدند ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه احساس تعلق اجتماعی Baumeister & Leary ۱۹۹۵ – بومی سازی موسوی ۱۳۹۶ بود که دارای پایایی ۰ ۸۷ با آلفای کرونباخ است روش پژوهش نیمه تجربی کواسی اکسپریمنت با پیش آزمون و پس آزمون بود و ۸ هفته برنامه ورزشی، ۳ جلسه در هفته، هر جلسه ۶۰ دقیقه اجرا شد داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۶ و آزمون های توصیفی، t وابسته، ANCOVA و MANOVA تحلیل شدند یافته ها نشان داد که هر دو نوع ورزش تاثیر مثبت و معنی دار بر احساس تعلق اجتماعی دارند، اما ورزش های گروهی تاثیر بیشتری نسبت به ورزش های فردی دارند همچنین، تحلیل ابعاد تعلق اجتماعی نشان داد که ورزش های گروهی بیشترین تاثیر را بر همبستگی و پذیرش اجتماعی و ورزش های فردی بیشترین تاثیر را بر خودکارآمدی و اعتماد به نفس مرتبط با تعلق اجتماعی دارند با توجه به نتایج، توصیه می شود برنامه ریزان آموزشی و معلمان تربیت بدنی با طراحی برنامه های ترکیبی از ورزش های فردی و گروهی، زمینه تقویت مهارت های اجتماعی و حس تعلق دانش آموزان را فراهم کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمدی، بهمن و اکرامی، احمد و آذرنگ، سلام،1404،مقایسه تاثیر ورزش های فردی و گروهی بر احساس تعلق اجتماعی دانش آموزان،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز