چکیده مقاله
خانواده به عنوان نخستین و مهم ترین نهاد تربیتی، نقشی انکارناپذیر در شکل گیری شخصیت، هویت و عادات یادگیری کودکان دارد در دوره ابتدایی که کودک وارد محیط رسمی آموزشی می شود، هماهنگی و پیوستگی میان دو نهاد خانواده و مدرسه، شرط اصلی برای رشد همه جانبه و موفقیت تحصیلی دانش آموز است با این حال، مشارکت موثر والدین نیازمند صرف زمان یا حضور فیزیکی صرف نیست؛ بلکه نیازمند داشتن دانش، مهارت و بینش کافی نسبت به اصول تربیت و آموزش است هدف اصلی این پژوهش، بررسی نقش آموزش خانواده و توانمندسازی والدین در ارتقای سطح مشارکت آن ها در فرآیند آموزشی دوره ابتدایی است توانمندسازی والدین فرآیندی است که به واسطه آن، اولیا به مهارت های لازم برای درک نیازهای روانی و تحصیلی فرزندان، روش های صحیح ارتباط با مدرسه و شیوه های حمایت از یادگیری مجهز می شوند نتایج مطالعات نشان می دهد که بسیاری از والدین، هرچند دارای نیت خیر و انگیزه بالایی برای کمک به فرزندان خود هستند، به دلیل فقدان دانش تربیتی کافی، نمی توانند به درستی با کودک یا معلم تعامل برقرار کنند برنامه های آموزش خانواده در مدارس، با برگزاری کارگاه های آموزشی، جلسات مشاوره و ارائه بسته های راهنما، این خلاء را پر می کنند این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی نشان می دهد که وقتی والدین در زمینه هایی مانند مدیریت رفتار کودک، نحوه کمک در انجام تکالیف، و سواد رسانه ای آموزش می بینند، اعتمادبه نفس آن ها در مشارکت مدرسه افزایش یافته و از حالت منفعل خارج می شوند همچنین، آموزش به والدین باعث می شود آن ها انتظارات واقع بینانه ای از مدرسه و فرزند داشته باشند و در نتیجه، تعارضات میان خانه و مدرسه کاهش می یابد در نهایت، مقاله نتیجه می گیرد که سرمایه گذاری بر آموزش و توانمندسازی والدین، راهکاری کارآمد برای تبدیل آن ها از ناظران بیرونی به شریکان استراتژیک در نظام آموزشی است و تاثیر مستقیمی بر پیشرفت تحصیلی و تربیتی دانش آموزان ابتدایی دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمدی، سمانه و جعفری، زهرا،1404،نقش آموزش خانواده و توانمندسازی والدین در ارتقای مشارکت آن ها در فرآیند آموزشی دوره ابتدایی،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز