چکیده مقاله
این مقاله به بررسی نقش تعامل خانه و مدرسه در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی می پردازد، با تمرکز بر ابعاد مختلف مانند مشارکت والدین در فعالیت های آموزشی نظارت بر تکالیف خانگی، خواندن کتاب با کودک، ایجاد محیط مطالعه آرام و حمایت عاطفی ، ارتباطات منظم و دوسویه معلم و والدین جلسات اولیا و مربیان، گزارش های پیشرفت ماهانه، پیام رسان های دیجیتال و تماس های تلفنی هدفمند ، فعالیت های مشترک و مشارکتی پروژه های خانوادگی، برنامه های فوق برنامه با حضور والدین، کارگاه های آموزشی والدین و جشنواره های فرهنگی آموزشی و ایجاد محیط یادگیری یکپارچه و حمایتی در خانه و مدرسه هماهنگی ارزش ها، اهداف مشترک و حمایت عاطفی شناختی تعامل موثر خانه و مدرسه به عنوان یکی از قوی ترین عوامل پیش بینی کننده موفقیت تحصیلی شناخته می شود، زیرا محیط عاطفی فرهنگی خانه و محیط رسمی اجتماعی مدرسه را هم افزا می کند و می تواند پیشرفت تحصیلی در مهارت های پایه خواندن، نوشتن، ریاضی را ۲۵ تا ۳۵ درصد بر اساس مطالعات داخلی ۱۴۰۴ ۱۴۰۵ و بین المللی ۲۰۲۵ ۲۰۲۶ بهبود بخشد، انگیزش درونی را تقویت کند، اضطراب تحصیلی را کاهش دهد، نرخ ترک تحصیل را پایین بیاورد و مهارت های زندگی مانند خودتنظیمی و مسئولیت پذیری را پرورش دهد نشان می دهد که تعامل قوی مانند جلسات منظم، نظارت خانگی منظم و برنامه های مشترک با پیشرفت تحصیلی همبستگی مثبت ۰ ۵۸ دارد، اما چالش هایی مانند کمبود وقت والدین شاغل، نابرابری اقتصادی، ضعف زیرساخت های ارتباطی دیجیتال، مقاومت فرهنگی در برخی خانواده ها و حجم کاری بالای معلمان مانع آن است یافته ها تاکید دارند که تعامل خانه و مدرسه نه تنها عملکرد تحصیلی را بهبود می بخشد، بلکه به کاهش مشکلات روانی اجتماعی دانش آموزان کمک می کند
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
مریم احمدی
نویسنده اول
ناهید شعبانی
نویسنده دوم
ابراهیم جوادی اخلاص
نویسنده سوم
داود نظامی فرخ
نویسنده چهارم
شیوه ارجاع
�حمدی، مریم و شعبانی، ناهید و جوادی اخلاص، ابراهیم و نظامی فرخ، داود،1404،نقش تعامل خانه و مدرسه در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404