چکیده مقاله
با گسترش فناوری های دیجیتال و فضای مجازی، شیوه های سنتی آموزش با چالش های متعددی مواجه شده و ضرورت بهره گیری از رویکردهای نوین یاددهی–یادگیری بیش از پیش آشکار شده است آموزش معکوس به عنوان یکی از این رویکردها، با تغییر نقش معلم و دانش آموز و جابه جایی زمان ارائه محتوا و فعالیت های کلاس، فرصت یادگیری فعال و معنا دار را فراهم می سازد پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی و کیفی و به روش کتابخانه ای، به بررسی نقش آموزش معکوس در فضای مجازی بر اشتیاق، انگیزش و مشارکت فعال دانش آموزان پرداخته است یافته ها نشان می دهد که آموزش معکوس موجب افزایش مسئولیت پذیری، مشارکت فعال، انگیزش درونی و علاقه مندی دانش آموزان به یادگیری می شود و مهارت های تفکر انتقادی، خلاقیت و حل مسئله آنان را تقویت می کند همچنین، استفاده از محتوای چندرسانه ای و امکان یادگیری خودتنظیم شده، جذابیت یادگیری را افزایش می دهد و تجربه یادگیری دانش آموزان را معنا دار و پویاتر می سازد با وجود مزایا، موفقیت آموزش معکوس در فضای مجازی مستلزم رعایت الزامات اجرایی شامل آمادگی معلمان، طراحی محتوای متناسب، دسترسی برابر به فناوری و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان است بر این اساس، آموزش معکوس به عنوان روشی نوین و اثربخش می تواند نقش مهمی در ارتقای انگیزش، اشتیاق و مشارکت فعال دانش آموزان ایفا کند و زمینه یادگیری مستقل، خلاق و معنادار در محیط های مجازی را فراهم آورد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�کی زاده، روزا و مظلوم، پریسا،1404،نقش خودآگاهی و احساس معنا بر تاب آوری و بهداشت روان معلمان در آموزش مجازی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404