چکیده مقاله
محیط مدرسه، به عنوان دومین نهاد مهم اجتماعی پس از خانواده، نقش تعیین کننده ای در رشد همه جانبه دانش آموزان ایفا می کند در این میان، جنبه های روانی–اجتماعی رشد دانش آموزان از اهمیت ویژه ای برخوردار است، زیرا پایه گذار هویت فردی، روابط بین فردی، عزت نفس و مهارت های ارتباطی آنان در زندگی آینده خواهد بود مقاله حاضر با رویکردی مروری به بررسی تاثیر مولفه های محیطی مدرسه، به ویژه فضای فیزیکی از جمله نور، رنگ، نظم فضایی، امکانات رفاهی و زیبایی شناختی و کیفیت تعاملات انسانی معلمان نظیر همدلی، پذیرش، احترام، حمایت هیجانی و انگیزشی بر رشد روانی–اجتماعی دانش آموزان در دوره ابتدایی می پردازد یافته های بررسی شده در پژوهش های پیشین نشان می دهند که محیطی امن، جذاب، حمایتگر و مبتنی بر تعاملات مثبت، می تواند زمینه ساز افزایش خودکارآمدی، رشد مهارت های اجتماعی، کاهش اضطراب و پرورش نگرش مثبت به مدرسه در کودکان شود از سوی دیگر، کمبودهای محیطی، فضای فیزیکی سرد و ناهماهنگ و روابط آمرانه یا نادیده انگاری هیجانی معلمان، می تواند موجب بروز مشکلات روانی، کاهش اعتماد به نفس و افت تحصیلی گردد در نهایت، این مقاله بر لزوم توجه به طراحی فیزیکی انسانی تر، مشارکت جویانه تر و تعامل محورتر مدارس ابتدایی، به ویژه از سوی سیاست گذاران، معماران آموزشی و معلمان تاکید دارد تا زمینه ای مناسب برای رشد سالم و متعادل روانی–اجتماعی کودکان فراهم شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمدی، محبوبه،1404،تاثیر محیط مدرسه بر رشد روانی-اجتماعی دانش آموزان: تحلیل نقش فضای فیزیکی و تعاملات انسانی معلمان،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز