چکیده مقاله
این پژوهش با هدف تبیین نقش سازنده آموزش تاریخ در تقویت حس تعلق ملی و تاریخی نوجوانان در نظام آموزشی ایران انجام شده است در دنیای پیچیده امروز، شکل گیری هویت ملی مستحکم و درک عمیق از پیشینه تاریخی، برای تضمین انسجام اجتماعی و توسعه پایدار جوامع ضروری است نوجوانان به عنوان یکی از گروه های سنی کلیدی در فرآیند انتقال میراث فرهنگی و هویت ملی، نیازمند راهبردهای آموزشی موثر هستند این مقاله با رویکردی توصیفی تحلیلی و با استفاده از روش ترکیبی کیفی کمی به بررسی این نقش پرداخته است جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره های متوسطه شهر اصفهان در سال ۱۴۰۴ بوده و از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای برای انتخاب حجم نمونه استفاده شده است داده ها از طریق پرسشنامه های محقق ساخته و مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری و با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های استنباطی مانند همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شده اند نتایج نشان داد که رویکردهای سنتی آموزش تاریخ مانند حفظیات و تمرکز بر تاریخ سیاسی صرف تاثیر محدودی بر تقویت تعلق ملی دارند، در حالی که آموزش تاریخ مبتنی بر روایت های چندوجهی، تحلیل منابع اولیه، و ارتباط دادن تاریخ با مسائل فرهنگی و ادبی معاصر، به طور معناداری حس تعلق ملی و درک تاریخی نوجوانان را افزایش می دهد این مطالعه بر لزوم بازنگری در برنامه ریزی درسی تاریخ با تاکید بر ابعاد فرهنگی، ادبی و هویتی تاکید دارد و پیشنهاداتی را در زمینه آموزش معلمان و طراحی بسته های یادگیری تعاملی ارائه می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ینی، مرجان و سلطانی، غلامرضا و فتحی، اکرم و مقصودی، مصطفی،1404،تبیین نقش آموزش تاریخ در تقویت حس تعلق ملی و تاریخی نوجوانان،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز