چکیده مقاله
هدف پژوهش نظام های آموزشی معاصر با چالش آماده سازی دانش آموزان برای زندگی واقعی در جامعه پیچیده امروزی مواجه اند این مقاله با هدف تبیین نقش مدرسه به عنوان بستر اصلی پرورش مهارت های زندگی و اجتماعی، و تحلیل راهکارهای عملیاتی کردن این نقش در برنامه درسی پنهان و آشکار نگاشته شده است روش تحقیق پژوهش حاضر با روش کیفی و رویکرد توصیفی تحلیلی انجام شده و داده ها از طریق مطالعه اسناد بالادستی، پژوهش های داخلی و بین المللی و نیز مصاحبه با صاحب نظران تعلیم و تربیت گردآوری شده اند یافته ها نشان می دهد که مدرسه، فراتر از نهاد آموزش دانش محور، دارای ظرفیت بی بدیلی برای تربیت شهروندانی با کفایت اجتماعی و روانی است این نقش از طریق تعاملات اجتماعی، فعالیت های گروهی، مدیریت کلاس مبتنی بر مشارکت، و برنامه های فوق برنامه محقق می شود مهارت هایی همچون تفکر نقاد، حل مسئله، همدلی، مدیریت هیجان، تصمیم گیری و ارتباط موثر را می توان در بافت طبیعی زندگی مدرسه ای پرورش داد موفقیت در این امر مستلزم بازتعریف نقش معلم به عنوان تسهیل گر، طراحی فضای فیزیکی و اجتماعی تعاملی، و ایجاد پیوند ارگانیک با جامعه است نتیجه گیری و پیشنهادها نشان می دهد مدرسه می تواند به کانونی زنده برای تمرین زندگی جمعی و شکل گیری هویت اجتماعی دانش آموزان تبدیل شود برای تحقق این رسالت، بازنگری در اهداف آموزشی، تربیت نیروی انسانی آگاه، اصلاح ساختار ارزشیابی و تخصیص منابع کافی ضروری است پیشنهاد می شود با تدوین «برنامه درسی مهارت های زندگی و اجتماعی» منسجم و ایجاد «شورای مهارت آموزی» در هر مدرسه، این نقش نهادینه شود این تحول، نه فقط کیفیت زندگی فردی دانش آموزان، بلکه سلامت و انسجام جامعه آینده را تضمین خواهد کرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مینی، محسن و غفوری، سرگل و محمد پور، معصومه و محمودی، پخشان،1404،مدرسه به عنوان بستر پرورش مهارت های زندگی و اجتماعی،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز