چکیده مقاله
فعالیت های امدادگری در سوانح به عنوان یکی از مولفه های اساسی مدیریت بحران، نقش مهمی در کاهش تلفات انسانی و خسارات ناشی از حوادث طبیعی و غیرطبیعی ایفا می کند با توجه به حادثه خیز بودن کشورهایی مانند ایران و ضرورت تقویت فرهنگ ایمنی از سنین پایین، بررسی میزان علاقمندی دانش آموزان به فعالیت های امدادگری از اهمیت ویژه ای برخوردار است پژوهش حاضر با هدف سنجش میزان علاقه مندی دانش آموزان به مشارکت در برنامه های امداد و نجات و شناسایی عوامل موثر بر آن انجام شد این مطالعه به روش توصیفی پیمایشی و با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته در بین دانش آموزان مقطع متوسطه انجام گرفت نتایج نشان داد که بخش قابل توجهی از دانش آموزان نگرش مثبت و تمایل بالایی به یادگیری مهارت های امدادگری از جمله کمک های اولیه، اسکان اضطراری و همکاری در عملیات امداد و نجات دارند همچنین عواملی مانند آگاهی از مخاطرات، تجربه حضور در دوره های آموزشی، فعالیت در تشکل هایی نظیر جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران و حمایت خانواده و مدرسه تاثیر معناداری بر میزان علاقه مندی آنان داشته است یافته ها بیانگر آن است که برنامه ریزی آموزشی منسجم، برگزاری کارگاه های عملی و ایجاد فرصت های مشارکت فعال می تواند به افزایش انگیزه و آمادگی دانش آموزان در حوزه امدادگری منجر شود در نتیجه، تقویت آموزش های مرتبط با مدیریت بحران در مدارس، گامی موثر در ارتقای تاب آوری اجتماعی و کاهش پیامدهای سوانح خواهد بود افزون بر این، نتایج پژوهش تاکید می کند که سرمایه گذاری در آموزش های امدادگری دانش آموزی می تواند زمینه ساز تربیت نسلی مسئولیت پذیر، توانمند و آماده در برابر بحران های آینده باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�دابخشی، مهدی،1404،بررسی میزان علاقمندی دانش آموزان به فعالیت های امدادگری در سوانح،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404