چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آزمون محوری در کاهش خلاقیت معلمان انجام شد با توجه به اهمیت خلاقیت در بهبود کیفیت آموزش و پرورش و نقش معلمان در پرورش نسل آینده، این مطالعه تلاش دارد تا رابطه میان تمرکز بر آزمون های استاندارد و کاهش نوآوری و ابتکار عمل معلمان را شناسایی کند روش تحقیق از نوع توصیفی همبستگی بود و جامعه آماری شامل برخی از معلمان مقاطع ابتدایی و متوسطه یکی از شهر های کشور در سال تحصیلی ۱۴۰۴ ۱۴۰۳ می باشد نمونه ای به حجم ۹۰ نفر با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد خلاقیت معلمان و پرسشنامه آزمون محوری استفاده گردید و داده ها با آمار توصیفی و استنباطی همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شد یافته ها نشان داد که بین آزمون محوری و خلاقیت معلمان رابطه منفی و معناداری وجود دارد r = ۰ ۶۱, p < ۰ ۰۱ و آزمون محوری باعث افزایش فشار روانی و کاهش انگیزش درونی معلمان می شود نتایج رگرسیون نیز بیانگر آن بود که آزمون محوری و فشار روانی به طور مستقیم خلاقیت معلمان را کاهش می دهند، در حالی که انگیزش شغلی نقش تعدیل کننده دارد با توجه به یافته ها، پیشنهاد شد که نظام های آموزشی با کاهش تمرکز صرف بر نتایج آزمون و ایجاد محیط حمایت کننده، فرصت رشد خلاقیت معلمان را فراهم کنند همچنین استفاده از روش های یادگیری فعال، بازنگری برنامه درسی و توسعه ابزارهای سنجش خلاقیت می تواند اثرات منفی آزمون محوری را کاهش دهد و کیفیت یاددهی یادگیری را ارتقا بخشد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حیمی، احمدرضا و امیری، نسترن و رضایی، صغری و مومنی دهقی، اشرف،1404،بررسی نقش آزمون محوری در کاهش خلاقیت معلمان،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404