چکیده مقاله
ارزشیابی، به عنوان یکی از ارکان اصلی نظام آموزشی، نقشی تعیین کننده در جهت گیری فرآیند یاددهی یادگیری دارد در سیستم های سنتی آموزشی، ارزشیابی اغلب مبتنی بر سنجش کمی و نمرات عددی بود که تمرکز آن بر حفظیات و بازخوانی ذهنی اطلاعات قرار داشت پژوهش حاضر به بررسی نقش و جایگاه «ارزشیابی توصیفی و کیفی» به عنوان رویکردی نوین در تغییر پارادایم آموزش از حافظه مندی به سمت پرورش تفکر خلاق می پردازد نتایج نشان می دهد که ارزشیابی توصیفی با تمرکز بر فرآیند یادگیری و ارائه بازخوردهای دقیق و سازنده، فضا را برای ریسک پذیری، ایده پردازی و نوآوری فراهم می کند در این روش، دانش آموزان به جای ترس از نمره کم و شکست، بر بهبود عملکرد خود و درک عمیق مفاهیم تمرکز می کنند ارزشیابی کیفی، با تنوع بخشی به ابزارهای سنجش نظیر پوشه کار، خودارزیابی و اجرای پروژه، به دانش آموزان اجازه می دهد تا توانایی های خود را در زمینه های مختلف نشان دهند و از چارچوب محدود حفظیات فراتر روند این پژوهش نتیجه گیری می کند که جایگزینی ارزشیابی های سنتی با روش های توصیفی، نه تنها اضطراب امتحان را کاهش می دهد، بلکه به عنوان عاملی کلیدی در پرورش نسل خلاق، منتقد و دارای تفکر استدلالی عمل می کند و مانع از تبدیل دانش آموزان به ماشین های حفظ اطلاعات می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�نجی ابراهیم سرایی، مهری و نجف آبادی، مهدیه و رستمی، زهرا و طالبی شمس آباد، فرشته،1404،نقش ارزشیابی توصیفی و کیفی در پرورش تفکر خلاق و پرهیز از حافظه مندی در دانش آموزان،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404