چکیده مقاله
هدف این پژوهش بررسی نقش الگوهای تربیتی خانواده در شکل گیری تاب آوری روانی فرزندان و اهمیت آن در انسجام اجتماعی نسل جوان است تاب آوری روانی، ظرفیت فرد برای مقابله موثر با فشارها، ناکامی ها و بحران های هیجانی، از عوامل کلیدی سلامت روان و موفقیت اجتماعی محسوب می شود خانواده به عنوان نخستین محیط اجتماعی کودک، با ارائه سبک های تربیتی مختلف—مقتدرانه، استبدادی و سهل گیر—نقش تعیین کننده ای در رشد مهارت های مقابله ای، اعتمادبه نفس و مدیریت هیجان فرزندان دارد این پژوهش به روش توصیفی–تحلیلی انجام شد و جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه و والدین آنان بود داده ها با استفاده از پرسشنامه سبک های فرزندپروری بامریند و پرسشنامه تاب آوری کانر–دیویدسون جمع آوری و از روش های آماری توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند یافته ها نشان دادند که سبک تربیتی مقتدرانه والدین بیشترین تاثیر مثبت را بر تاب آوری روانی فرزندان دارد، در حالی که سبک استبدادی تاثیر منفی و سبک سهل گیر تاثیر محدود دارد همچنین عوامل جمعیت شناختی مانند سطح تحصیلات والدین و وضعیت اقتصادی–اجتماعی به عنوان عوامل تعدیل کننده نقش داشتند نتایج این پژوهش نشان می دهد که خانواده و الگوهای تربیتی والدین، مهم ترین بستر رشد تاب آوری روانی و شکل گیری هویت ملی و دینی در نسل جوان هستند بنابراین برنامه ریزی آموزشی و فرهنگی در راستای آموزش سبک های تربیتی مناسب و تقویت حمایت های عاطفی در خانواده ها می تواند به افزایش تاب آوری و انسجام اجتماعی در جامعه کمک کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رغامی، الهام و میرزایی، دانیال و رشتبر دار اندیش، دانیال و مرادی انیلو، عرفان،1404،نقش الگوی های تربیتی خانواده در شکل گیری تاب آوری روانی فرزندان،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404