چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر بررسی عمیق نقش بازی و فعالیت های حرکتی در تقویت مهارت های شناختی دانش آموزان است از منظر علوم تربیتی و روان شناسی رشد، بازی و مشارکت در فعالیت های بدنی نه تنها ابزارهای لذت بخش برای گذران اوقات فراغت هستند، بلکه مکانیزم های کلیدی برای رشد ذهنی، اجتماعی و هیجانی به شمار می آیند این پژوهش از نوع مروری–تحلیلی است و داده ها با استفاده از جست وجوی نظام مند در پایگاه های اطلاعات علمی داخلی و خارجی SID, Springer, Scopus, Google Scholar بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ گردآوری شد بیش از ۷۰ مطالعه تجربی و نظری بررسی گردید و نتایج نشان داد که فعالیت های بدنی مستمر، به ویژه آنهایی که در قالب بازی های ساختارمند یا نیمه ساختارمند ارائه می شوند، موجب بهبود معنی دار عملکرد حافظه کاری، افزایش سرعت پردازش اطلاعات، ارتقای مهارت های توجه پایدار و تقسیم شده، و بهبود استدلال منطقی می شوند همچنین، بازی های گروهی و تعاملی باعث رشد همکاری، خودتنظیمی هیجانی و حل مسئله خلاقانه در میان دانش آموزان گردید ترکیب فعالیت های حرکتی با محتوای آموزشی، مانند بازی های امتیازدار حرکتی در درس ریاضی یا علوم، دو اثر هم زمان بر یادگیری عمیق و انگیزش درونی ایجاد می کند بر مبنای این یافته ها، پیشنهاد می شود مدارس برنامه های آموزشی خود را با رویکرد «بازی و حرکت محور» بازطراحی کنند و برای تمامی پایه های تحصیلی زمانی مشخص برای فعالیت های جسمانی سازنده اختصاص دهند این اقدام می تواند به شکل گیری نسل هایی با توانایی های شناختی برتر، سلامت روان بیشتر و مشارکت اجتماعی فعال تر منجر شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کساری گیلک، نغمه و نخعی امرودی، مرضیه و لاله کار، زینب و امانی، فاطمه،1404،نقش بازی و فعالیت های حرکتی در تقویت مهارت های شناختی دانش آموزان،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404