چکیده مقاله
هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر به کارگیری روش های تدریس مبتنی بر تفکر انتقادی بر دو مولفه حیاتی مهارت های قرن بیست ویکم، یعنی پرورش خلاقیت و توانایی حل مسائل پیچیده در دانش آموزان می باشد در جهانی که با چالش های چندبعدی و پویا مواجه است، نظام های آموزشی سنتی که بر محفوظات و انتقال یک طرفه اطلاعات تاکید دارند، پاسخگوی نیازهای فردا نخواهند بود این مقاله با روش تحقیق توصیفی تحلیلی و با بررسی نظام مند پیشینه پژوهشی گسترده، به واکاوی نظریه ها، یافته های تجربی و چارچوب های موجود می پردازد یافته های استخراج شده حاکی از آن است که روش های تدریس فعالی چون مباحثه سقراطی، مطالعه موردی، یادگیری مبتنی بر مسئله PBL ، نقشه برداری مفهومی و شبیه سازی، با ایجاد فضایی پرسش محور، تقویت تحلیل، ارزشیابی و استدلال، بستر لازم برای شکوفایی خلاقیت شامل سیالی، انعطاف پذیری، ابتکار و بسط ایده را فراهم می آورند همچنین، این روش ها با تجهیز دانش آموزان به ابزارهای شناختی لازم برای تعریف مسئله، تجزیه و تحلیل علل، تولید راه حل های جایگزین و ارزیابی پیامدها، ظرفیت آنان را برای مواجهه با مسائل پیچیده و بدیع به طور معناداری افزایش می دهند این مقاله همچنین به چالش های عملیاتی سازی این روش ها مانند مقاومت در برابر تغییر، کمبود زمان و منابع، و نیاز به ارزیابی های نوین می پردازد و راهکارهایی کاربردی برای غلبه بر این موانع ارائه می دهد در نهایت، نتیجه گیری می شود که تلفیق تفکر انتقادی در بطن فرآیند تدریس، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت اجتناب ناپذیر برای تربیت شهروندان خلاق، نقاد و توانمند در حل مسئله است که می توانند سازندگان آینده ای بهتر باشند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ارفی پور، احمدرضا،1404،تحلیل تاثیر روش های تدریس مبتنی بر تفکر انتقادی بر پرورش خلاقیت و حل مسئله در دانش آموزان،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز