چکیده مقاله
یادگیری خودراهبر به عنوان یکی از مهارت های کلیدی در نظام های آموزشی مدرن، بر توانمندسازی فراگیران برای مدیریت و هدایت فرآیند یادگیری خویش تاکید دارد در این میان، معلم نه به عنوان تنها منبع انتقال دانش، بلکه به مثابه تسهیل گر و راهنما، نقشی محوری در گذار دانش آموزان از یادگیری وابسته به یادگیری خودراهبر ایفا می کند پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش معلم در تقویت این ویژگی در محیط های آموزشی تدوین شده است یافته ها نشان می دهد که معلمان با ایجاد فضایی مبتنی بر امنیت روانی، تشویق به تفکر انتقادی، و فراهم سازی فرصت هایی برای تعیین اهداف و انتخاب مسیرهای یادگیری، بستر مناسبی را برای پرورش استقلال در فراگیران فراهم می آورند علاوه بر این، استفاده از راهبردهای آموزشی همچون یادگیری مبتنی بر پروژه، ارائه بازخوردهای سازنده و حمایت از خودارزیابی دانش آموزان، از جمله مولفه هایی هستند که معلمان می توانند از طریق آن ها به تقویت خودراهبری کمک کنند نتیجه گیری این مطالعه حاکی از آن است که گذار به رویکرد خودراهبر مستلزم تغییر نگرش معلمان از نقش های سنتی به سوی مربی گری و افزایش سواد حرفه ای در زمینه ی شیوه های نوین تدریس است در نهایت، این مقاله بر اهمیت همکاری میان نظام آموزشی و معلمان برای نهادینه سازی یادگیری مادام العمر از طریق توسعه خودراهبری تاکید ورزیده و پیشنهادهایی برای بازنگری در برنامه های تربیت معلم ارائه می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�انایی مفرد، فرخنده،1405،بررسی نقش معلم در تقویت یادگیری خودراهبر،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر