سنجش خودتنظیمی تحصیلی با رهیافت هوشمندسازی یادگیری فردی

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف سنجش خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان و بررسی ارتباط آن با بهره گیری از رهیافت هوشمندسازی یادگیری فردی انجام شد اهمیت این مطالعه از آن جهت است که خودتنظیمی تحصیلی و یادگیری هوشمند، به عنوان دو عامل کلیدی در ارتقای یادگیری فعال، انگیزه و موفقیت تحصیلی مطرح هستند پژوهش از نوع کاربردی و توصیفی همبستگی بوده و جامعه آماری آن را دانش آموزان دبیرستان ودبستان های یک منطظقه شهری تشکیل دادند نمونه پژوهش شامل ۲۲۰ دانش آموز بود که به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه خودتنظیمی تحصیلی و پرسشنامه بهره گیری از رهیافت هوشمندسازی یادگیری فردی استفاده شد پایایی ابزارها با ضریب آلفای کرونباخ بالاتر از ۰ ۸ و روایی آن ها توسط اساتید حوزه روانشناسی و علوم تربیتی تایید شد داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شد و آزمون های توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره به کار گرفته شد یافته ها نشان داد که سطح خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان در حد نسبتا بالا تا بالا قرار دارد و بهره گیری از رهیافت هوشمندسازی یادگیری فردی نیز در سطح متوسط تا بالا ارزیابی شد همچنین، بین خودتنظیمی تحصیلی و شاخص های یادگیری هوشمند، رابطه مثبت و معناداری وجود داشت r=۰ ۶۲، p

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

حمید دریجانی

نویسنده اول

یگانه دریجانی

نویسنده دوم

پروانه میربلوچ

نویسنده سوم

اتیکه خانی فراشبندی

نویسنده چهارم

�ریجانی، حمید و دریجانی، یگانه و میربلوچ، پروانه و خانی فراشبندی، اتیکه،1404،سنجش خودتنظیمی تحصیلی با رهیافت هوشمندسازی یادگیری فردی،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز