چکیده مقاله
سکوت در کلاس درس پدیده ای چندبعدی و پرمعناست که همواره در سایه ی گفتمان های غالب آموزشی همچون مشارکت، تعامل و ابراز کلامی پنهان مانده است در حالی که سنت های پداگوژیک معاصر عمدتا بر گفت وگو و برون فکنی دانش تاکید دارند، این مقاله مروری می کوشد تا سکوت را نه به عنوان غیاب صدا یا نشانه ای از انفعال، بلکه به مثابه یک عنصر فعال در فرآیند یاددهی یادگیری مورد بازاندیشی قرار دهد پژوهش های نوین در حوزه آموزش، روان شناسی تربیتی و فلسفه تعلیم و تربیت نشان می دهند که سکوت می تواند بسترساز تامل عمیق، تقویت یادگیری درون نگر، ایجاد فضای امن روانی برای پردازش اطلاعات و حتی نوعی مقاومت انتقادی در برابر فشارهای نهادی باشد در این مقاله، با بررسی مطالعات تجربی و نظری مرتبط، ابعاد گوناگون سکوت شامل سکوت تاملی، سکوت اجباری، سکوت انتخابی، و سکوت فرهنگی واکاوی شده و نقش آن در ارتقاء تفکر انتقادی، خودتنظیمی یادگیرنده، و بازتعریف قدرت در کلاس درس تحلیل می شود این پژوهش همچنین نشان می دهد که چگونه سکوت می تواند به عنوان ابزاری پداگوژیک در خدمت ایجاد تعادل میان گفت وگو و تامل، و تربیت یادگیرندگانی با ذهن های آرام، متمرکز و خودآگاه قرار گیرد در نهایت، مقاله با ارائه ی چشم اندازی نو به سکوت در بافت آموزش رسمی، پیشنهادهایی برای بازنگری در راهبردهای تدریس و تربیت معلمان ارائه می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سن تبار درزی، وحید و عالی، عذرا و فکری، فاطمه و شبانی، شهربانو،1404،سکوت در کلاس درس: بررسی کارکردهای پداگوژیک سکوت در فرآیند یاددهی-یادگیری،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز