بررسی نقش نمادهای ایرانی-اسلامی در تقویت هویت فرهنگی معماری معاصر ایران

چکیده مقاله

معماری به عنوان تجلی مادی فرهنگ و جهان بینی یک ملت، همواره با نمادها و نشانه های معنایی گره خورده است در تمدن ایرانی اسلامی، معماری صرفا یک فعالیت فنی برای ایجاد پناهگاه نیست، بلکه زبانی است که از طریق آن، مفاهیم متافیزیکی و الهی به کالبد مادی تبدیل می شوند این زبان نمادین، ریشه در هزاران سال تفکر و اندیشه ایرانی دارد که پس از اسلام با معارف توحیدی و عرفانی غنی تر شده و به شکوفایی بی نظیری دست یافته است این پژوهش با هدف بررسی جایگاه نمادهای ایرانی اسلامی در معماری و واکاوی تاثیرات روانی و اجتماعی آن ها بر جامعه، انجام شده است یافته های اولیه نشان می دهد که بازگشت به نمادگرایی اصیل، نه تنها به بازسازی هویت ملی کمک می کند، بلکه از طریق ایجاد فضاهای معنادار، می تواند به بهبود سلامت روان و انسجام اجتماعی در جوامع معاصر منجر شود در این میان، چالش اصلی، نحوه بازتعریف این نمادها در بافت مدرن و جلوگیری از تبدیل شدن آن ها به تزیینات سطحی است؛ چالشی که نیازمند رویکردی عمیق و اصولی در عرصه معماری معاصر ایران می باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

الیاس اسد

کارشناسی ارشدمدیریت ورزشی

فاطمه افکاری

دانشجوی کارشناسی ناپیوسته ترم اخر رشته معماری

مرضیه عبدالملکی

کارشناسی ارشد مدیریت ورزشی

فاطمه نجیمی

دانشجوی کارشناسی ناپیوسته ترم اخر رشته معماری

ابوذر شفیعی

دکترا استاد مدعو دانشگاه ملی مهارت الزهرا شیراز

فاطمه جانی پور کالوس

کارشناسی ارشدفیزیولوژی ورزشی

مرضیه زنگنه کازرونی نژاد

کارشناسی ارشد مدیریت ورزشی

�فکاری، فاطمه و نجیمی، فاطمه و شفیعی، ابوذر،1405،بررسی نقش نمادهای ایرانی-اسلامی در تقویت هویت فرهنگی معماری معاصر ایران،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر