چکیده مقاله
هوش هیجانی به عنوان یکی از مولفه های بنیادی در رشد روان شناختی و آموزشی، نقش مهمی در سازگاری تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان هوش هیجانی و سازگاری تحصیلی دانش آموزان انجام شده است در این مطالعه، ابتدا مفهوم هوش هیجانی بر اساس مولفه هایی چون خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی و مهارت های اجتماعی تبیین شد و سپس سازگاری تحصیلی به عنوان توانایی دانش آموز در انطباق با مطالب درسی، تعامل موثر با محیط آموزشی و مدیریت هیجانات مرتبط با عملکرد تحصیلی تعریف گردید روش پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی بوده و نمونه ای از دانش آموزان مقطع متوسطه با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شد ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه استاندارد هوش هیجانی و پرسش نامه سازگاری تحصیلی بود که روایی و پایایی آن ها در مطالعات پیشین تایید شده است تحلیل یافته ها نشان داد که میان سطوح مختلف هوش هیجانی و ابعاد گوناگون سازگاری تحصیلی، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ به گونه ای که دانش آموزانی با هوش هیجانی بالاتر، توانایی بیشتری در مدیریت استرس های تحصیلی، برقراری ارتباط موثر با همسالان و معلمان و انطباق با چالش های آموزشی دارند نتایج این مطالعه اهمیت آموزش مهارت های هیجانی–اجتماعی را در مدارس برجسته می سازد و پیشنهاد می کند که برنامه های آموزشی مبتنی بر ارتقای هوش هیجانی می تواند نقش بسزایی در بهبود سازگاری و موفقیت تحصیلی دانش آموزان داشته باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�نجری، مهناز و عطامنش، زهرا،1405،بررسی نقش هوش هیجانی در سازگاری تحصیلی دانش آموزان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر