چکیده مقاله
در دنیای امروز، پرورش خلاقیت به عنوان یکی از مهارت های کلیدی قرن بیست و یکم، از اهمیت بسزایی در نظام های آموزشی برخوردار است این پژوهش به بررسی طراحی مدل های یادگیری ترکیبی مبتنی بر نظریه های عصب شناسی برای افزایش خلاقیت دانش آموزان می پردازد یادگیری ترکیبی، با ترکیب آموزش حضوری و آنلاین، انعطاف پذیری و شخصی سازی را در فرایند یادگیری فراهم می کند و با بهره گیری از فناوری های دیجیتال، محیط های پویا و تعاملی ایجاد می کند نظریه های عصب شناسی، به ویژه مفاهیم نوروپلاستیسیتی و شناخت اجتماعی، چارچوبی علمی برای طراحی این مدل ها ارائه می دهند که می توانند شبکه های عصبی مرتبط با خلاقیت را فعال کنند این مطالعه با رویکرد مروری، مولفه های اصلی مدل های یادگیری ترکیبی، شامل یکپارچه سازی فناوری، شخصی سازی یادگیری، و طراحی محیط های پویا را بررسی کرده و تاثیر آن ها بر جنبه های مختلف خلاقیت، مانند سیالی تفکر، انعطاف پذیری شناختی، و خودکارآمدی خلاق را تحلیل می کند یافته ها نشان می دهند که این مدل ها با ایجاد فرصت هایی برای تعاملات اجتماعی، حل مسئله خلاق، و ارائه بازخورد فوری، می توانند خلاقیت دانش آموزان را به طور موثری تقویت کنند علاوه بر این، استفاده از ابزارهای چندرسانه ای و فعالیت های مبتنی بر مسئله، انگیزه درونی و توانایی تولید ایده های نوآورانه را افزایش می دهد این پژوهش پیشنهاد می دهد که مدل های یادگیری ترکیبی مبتنی بر عصب شناسی می توانند به بهبود کیفیت آموزش و پرورش نسلی خلاق و نوآور کمک کنند برای پژوهش های آینده، بررسی اثرات بلندمدت این مدل ها و تطبیق آن ها با نیازهای گروه های خاص، مانند دانش آموزان با نیازهای ویژه، توصیه می شود
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ستانی، بیتا و شیرپی، فاطمه و اکبرزاده، صفیه و مومنی دهقی، اشرف،1404،طراحی مدل های یادگیری ترکیبی (Blended Learning) مبتنی بر نظریه های عصب شناسی برای افزایش خلاقیت دانش آموزان،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز