علت های بی علاقگی دانش آموز ان به درس عربی

چکیده مقاله

یادگیری زبان عربی در نظام آموزشی ایران به عنوان یکی از دروس رسمی، همواره با چالش های متعددی روبه رو بوده است بسیاری از دانش آموزان، به ویژه در مقاطع متوسطه، نسبت به این درس بی انگیزه و بی علاقه هستند؛ موضوعی که می تواند پیامدهایی همچون کاهش کیفیت یادگیری، افت تحصیلی و ضعف در درک مفاهیم دینی و فرهنگی مرتبط با زبان عربی به همراه داشته باشد پژوهش های متعدد نشان می دهند که بی علاقگی دانش آموزان به این درس، ریشه در عوامل گوناگون فردی، آموزشی، اجتماعی و روان شناختی دارد از جمله این عوامل می توان به روش های تدریس سنتی و خشک، نبود رویکردهای تعاملی و خلاقانه، دشواری درک قواعد دستوری عربی، فاصله بین محتوای کتاب های درسی و نیازهای واقعی دانش آموزان، کمبود انگیزش درونی، نگرش منفی خانواده و محیط پیرامونی نسبت به اهمیت این درس و نیز نبود پیوند ملموس بین زبان عربی و زندگی روزمره دانش آموزان اشاره کرد در کنار این موارد، ضعف در بهره گیری از فناوری های آموزشی نوین، نبود جذابیت در متون درسی، و همچنین کم توجهی به تفاوت های فردی دانش آموزان، در تعمیق این بی میلی نقش مهمی ایفا می کنند این مقاله مروری با هدف بررسی جامع ادبیات پژوهشی و نظری در زمینه علل بی علاقگی دانش آموزان به درس عربی، تلاش می کند تا با تحلیل یافته های موجود، چارچوبی تحلیلی برای درک بهتر این مسئله ارائه دهد نتیجه این مرور می تواند مبنایی برای طراحی راهکارهای عملی و موثر جهت ارتقای علاقه مندی دانش آموزان به درس عربی باشد و به معلمان، برنامه ریزان درسی و سیاست گذاران آموزشی کمک کند تا با اصلاح روش های آموزشی، غنی سازی محتوای درسی و بهره گیری از رویکردهای نوین تدریس، زمینه ای برای تغییر نگرش دانش آموزان و افزایش کیفیت یادگیری فراهم آورند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مژگان موحدپور

نویسنده

فاطمه اسماعیلی

نویسنده

موحدپور، مژگان و اسماعیلی، فاطمه،1404،علت های بی علاقگی دانش آموز ان به درس عربی،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز