چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین فرهنگ همکاری کادر آموزشی و کیفیت تدریس در مدارس شهری متوسطه است روش پژوهش ترکیبی کمی کیفی به کار گرفته شد تا از طریق اندازه گیری ابعاد فرهنگ همکاری تیمی و کیفیت تدریس، رابطه بین این دو متغیر و نیز سازوکارهای درونی آن ها تبیین گردد جامعه پژوهش را کادر آموزشی معلمان، مربیان، مدیران در ۱۲ مدرسه شهری تشکیل دادند و نمونه ای شامل ۱۶۸ معلم و ۱۲ مدیر مدرسه به کار گرفته شد ابزار اصلی شامل پرسش نامه فضای همکاری تیمی سنجش فرهنگ همکاری ، چک لیست ارزیابی کیفیت تدریس و مصاحبه های نیمه ساختاری با مدیران و چند معلم بود روایی و پایایی ابزارها از طریق تحلیل عاملی تاییدی اولیه و ضریب آلفای کرونباخ تایید شد یافته های اصلی نشان دادند که فرهنگ همکاری مدرسه با کیفیت تدریس رابطه مثبت و معناداری دارد r = ۰ ۵۲، p < ۰ ۰۱ همچنین مولفه هایی مانند اعتماد بین همکاران، تصمیم گیری مشارکتی و مشارکت در طراحی آموزشی به عنوان پیش شرط های کلیدی برای بهبود تدریس شناسایی شدند نتایج پیشنهاد می کند که ارتقای فرهنگ همکاری از طریق ایجاد فضاهای یادگیری حرفه ای، زمان های منظم برای همکاری و رهبری پشتیبان می تواند به بهبود کیفیت تدریس منجر شود محدودیت های پژوهش شامل محدودیت های زمانی، نمونه گیری منطقه ای و استفاده از ابزارهای خودگزارشی بود برای پژوهش های آینده پیشنهاد می شود مطالعات طولی و مداخله ای انجام شود تا اثرات بلندمدت فرهنگ همکاری بر نتایج دانش آموزی روشن تر گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رکی، اکرم و ، صدیقه حیدری و ، نعمت اله زارع،1404،فرهنگ همکاری کادر آموزشی و اثر آن بر کیفیت تدریس،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز