چکیده مقاله
غزل فارسی به عنوان یکی از درخشان ترین قالب های شعری در ادبیات ایران، از آغاز پیدایش تاکنون، همواره از منابع گوناگون معنوی و فرهنگی تاثیر پذیرفته است در میان این منابع، قرآن کریم به مثابه والاترین متن دینی و ادبی مسلمانان، نقشی بی بدیل در شکل دهی به زبان، محتوا و ساختار غزل فارسی ایفا کرده است این پژوهش با هدف بررسی ابعاد گوناگون تاثیر آموزه های قرآنی بر غزل فارسی انجام شده است و تلاش می کند تا سطوح مختلف این تاثیر را در حوزه های واژگانی، مفهومی، ساختاری، موسیقایی و معنوی مورد واکاوی قرار دهد روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر خوانش دقیق متون است و داده ها از طریق بررسی نمونه های منتخب از آثار شاعران برجسته غزل سرا اعم از سعدی، حافظ، مولوی، خواجوی کرمانی و عراقی گردآوری شده اند یافته های پژوهش نشان می دهد که قرآن کریم در شکل دهی به لایه های گوناگون غزل فارسی از واژگان و ترکیبات گرفته تا مضامین عرفانی، اخلاقی و تعلیمی نقشی بنیادین داشته و این تاثیر، به ویژه در آثار شاعران متاخر، ابعاد ژرف تری یافته است نتیجه پژوهش حاکی از آن است که غزل فارسی بدون توجه به پیوند عمیق خود با قرآن، قابل درک کامل نیست و بسیاری از زیبایی ها و ژرفای آن، مرهون این پیوند معنوی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هواری کلپورگان، خالد و شه بخش، آمنه،1405،بررسی و واکاوی تاثیر آموزه های قرآنی بر غزل فارسی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر