چکیده مقاله
پژوهش حاضر با رویکردی فرمالیستی، به تحلیل تطبیقی اشعار کیومرث منشیزاده و علی باباچاهی بر اساس الگوی هنجارگریزی جفری لیچ می پردازد هدف اصلی این مطالعه، تبیین نقش هنجارگریزی در شکل گیری ادبیت و برجسته سازی زبان در شعر این دو شاعر است بر پایه ی مبانی نظری فرمالیسم، ادبیت متن در گرو فاصله گیری از زبان معیار و ایجاد نوعی آشنایی زدایی است که خواننده را از دریافت عادی معنا بازمی دارد و او را به مشارکت در ساخت معنا دعوت می کند روش تحقیق، توصیفی تحلیلی و بر مبنای بررسی مستقیم نمونه هایی از مجموعه اشعار این دو شاعر است نتایج نشان داد که منشیزاده و باباچاهی هر دو از هنجارگریزی در سطوح مختلف زبانی، به ویژه معنایی، برای خلق زبان شاعرانه بهره برده اند در شعر منشیزاده، واژه سازی، ترکیب سازی و نوآوری های واژگانی برجسته است، در حالی که در شعر باباچاهی گسست نحوی، حذف های هدفمند و قواعد شکسته شده جایگاه اصلی دارند این تفاوت ها، ضمن نشان دادن تنوع در شیوه های اجرای هنجارگریزی، بیانگر تفاوت جهان بینی و نگرش آنان به زبان و شعر است بررسی ها همچنین آشکار ساخت که عنوان های خلاقانه و ساختار روایی غیرخطی در آثار هر دو شاعر، خود بخشی از راهبرد هنجارگریزی محسوب می شوند و به آشنایی زدایی و جذب مخاطب کمک می کنند در مجموع، پژوهش نشان می دهد که شعر منشیزاده و باباچاهی از طریق برجسته سازی زبان و فاصله گرفتن از هنجارهای دستوری و معنایی، نمونه ای روشن از تحقق دیدگاه فرمالیستی در شعر معاصر فارسی به شمار می آید و می تواند تصویری تازه از نسبت زبان، معنا و ادبیت ارائه دهد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سینعلی زاده، آسیه و ، هانیه صدری مجد و ، شاهپرک فرحبخش،1404،نقد فرمالیستی اشعار کیومرث منشی زاده و علی باباچاهی بر مبنای الگوی جفری لیچ،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404