چکیده مقاله
در این مقاله، با رویکردی پژوهشی تحلیلی به بررسی نقش آموزش تلفیقی در ارتقای کیفیت یادگیری در دوره ابتدایی پرداخته می شود هدف اصلی، تبیین کارکردهای آموزشی تلفیقی در سطوح ابتدایی است تا از طریق تلفیق محتوا، روش های تدریس، فناوری های آموزشی و فرایندهای ارزشیابی، کیفیت یادگیری را بهبود بخشد پژوهش حاضر با تکیه بر مبانی نظری آموزش تلفیقی، مرور اسناد بالادستی و بررسی تجربه های عینی مدارس ابتدایی، نشان می دهد که آموزش تلفیقی می تواند از طریق ایجاد انگیزش، تقویت تفکر خلاق و نقشی موثر در یادگیری پایدار، به بهبود یادگیری عمیق و احساس عدالت آموزشی در میان دانش آموزان بیانجامد به طور خاص، این مدل ضمن پرهیز از دو قطبی سازی میان آموزش حضوری و غیرحضوری، مخاطرات مختلفی مانند نابرابر بودن دسترسی به فناوری، کارآمدی معلمان و طراحی مناسب برنامه درسی را نیز مدنظر قرار می دهد در نتیجه، چارچوبی کاربردی ارائه می شود که بر مبنای تلفیق محتوا، روش های تدریس، فناوری های آموزشی و ارزشیابی، می تواند به ارتقای کیفیت یادگیری در دوره ابتدایی منجر گردد این پژوهش با ارائه پیشنهادهای سیاستی و راهبردی، به مدیران مدارس، معلمان و پژوهشگران کمک می کند تا ملاحظات اجرایی، آموزش کارکنان و توسعه منابع را به گونه ای مدیریت کنند که مزایای آموزش تلفیقی به طور گسترده و پایدار محقق شود همچنین، مرور پژوهش های داخلی و بین المللی نشان می دهد که همسو شدن با اسناد بالادستی و استانداردهای آموزشی می تواند فضای یادگیری را برای دانش آموزان ابتدایی امن تر، معنادارتر و مطلوب تر سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ستمی، مریم و نریمانیان، کریم و یوسفی، محمد شفیع و محمدپورسرای، عباس،1404،نقش آموزش تلفیقی در ارتقای کیفیت یادگیری در دوره ابتدایی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404