چکیده مقاله
نقش تعاملات خانوادگی و سبک های تربیتی در شکل گیری توانایی خودتنظیمی هیجانی دانش آموزان، موضوعی حیاتی در پیشگیری از رفتارهای پرخطر است ساختار خانواده، ارتباطات بین اعضای خانواده، و شیوه های تربیت، همگی می توانند تاثیر قابل توجهی بر توانایی دانش آموز در مدیریت هیجانات و مقاومت در برابر فشارهای اجتماعی داشته باشند سبک های تربیتی اقتدارگرا، سهل انگار، یا دموکراتیک، با الگوهای ارتباطی مختلف، بر نحوه پردازش هیجانات و تصمیم گیری دانش آموزان در موقعیت های چالش برانگیز تاثیر می گذارند خانواده هایی که روابط گرم، حمایتی و صادقانه ای دارند، به احتمال زیاد دانش آموزانی را تربیت می کنند که به خوبی می توانند احساسات خود را شناسایی و تنظیم کنند دانش آموزان در چنین محیط هایی، درک عمیق تری از خود و جهان پیرامونشان پیدا می کنند، و این درک به آن ها کمک می کند تا در برابر فشارهای همسالان مقاومت کنند برعکس، خانواده هایی که از سبک های تربیتی خشونت آمیز یا نادیده گرفته کننده استفاده می کنند، ممکن است دانش آموزان را در معرض مشکلات عاطفی و رفتاری قرار دهند این دانش آموزان ممکن است به جای استفاده از راهکارهای سازنده برای مواجهه با فشارهای همسالان، به رفتارهای پرخطر متوسل شوند تا احساسات خود را مدیریت کنند از این رو، الگوهای رفتاری و گفتاری خانواده ها، نقش تعیین کننده ای در توسعه مهارت های خودتنظیمی هیجانی و در نتیجه، پیشگیری از رفتارهای پرخطر دانش آموزان ایفا می کنند
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ویانوربخش، سیده و کهوائی، فاطمه و بارونی، الهه،1404،روش های افزایش خودتنظیمی هیجانی در دانش آموزان،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز