چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع و عمیق نگرش معلمان و دانش آموزان دوره های متوسطه نسبت به استفاده از فناوری های هوش مصنوعی AI در فرایند آموزش و یادگیری انجام شد با توجه به نفوذ فزاینده هوش مصنوعی در تمامی ابعاد زندگی اجتماعی و اقتصادی، بررسی میزان پذیرش و درک این فناوری توسط بازیگران اصلی نظام آموزشی، امری حیاتی است این پژوهش از نوع توصیفی پیمایشی و با رویکرد آمیخته کمی و کیفی اجرا گردید جامعه آماری شامل تعداد پانصد ۵۰۰ معلم و پانصد ۵۰۰ دانش آموز از مدارس منتخب مناطق آموزشی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۲ بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای، تعداد چهارصد ۴۰۰ نفر دویست معلم و دویست دانش آموز به عنوان نمونه انتخاب شدند داده ها با استفاده از پرسشنامه های استانداردشده لیکرت سه بخشی برای سنجش نگرش های مثبت، منفی و ابعاد کاربردی هوش مصنوعی مانند شخصی سازی یادگیری، ارزیابی و بازخورد و همچنین مصاحبه های نیمه ساختاریافته با بیست نفر از معلمان و بیست نفر از دانش آموزان جمع آوری شد نتایج بخش کمی نشان داد که نگرش کلی معلمان نسبت به کاربردهای هوش مصنوعی در حوزه های مدیریتی و تسهیلگری با میانگین نمره ۴ ۲ از ۵ مثبت تر از کاربردهای مستقیم در فرایند تدریس با میانگین ۳ ۵ است در مقابل، دانش آموزان نگرش بسیار مثبتی نسبت به پتانسیل هوش مصنوعی در شخصی سازی محتوا با میانگین ۴ ۵ و دسترسی سریع به اطلاعات با میانگین ۴ ۶ ابراز داشتند، هرچند نگرانی هایی در مورد کاهش تعامل انسانی و تقلب علمی نیز مشاهده شد یافته های کیفی بر تاکید بر نیاز به آموزش های تخصصی معلمان برای استفاده موثر از ابزارهای هوش مصنوعی و همچنین لزوم تدوین راهبردهای اخلاقی برای جلوگیری از وابستگی بیش از حد به این فناوری ها تاکید کردند این پژوهش نشان می دهد که شکاف ادراکی قابل توجهی بین انتظارات دانش آموزان و آمادگی عملی معلمان وجود دارد که نیازمند مداخلات سیاستی هدفمند در سطوح ملی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قربانی، مریم و بیات، مریم،1404،بررسی نگرش معلمان و دانش آموزان نسبت به استفاده از هوش مصنوعی در آموزش،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404