بررسی نگرش والدین در مورد تاثیر آموزش آنلاین بر پیشرفت تحصیلی و یادگیری کودکان

چکیده مقاله

با ظهور عصر دیجیتال و به ویژه در دوران پس از همه گیری کرونا، آموزش آنلاین به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از نظام آموزشی وارد شده است این تغییر پارادایم، واکنش ها و نگرش های متفاوتی را در بین ذینفعان آموزشی، به ویژه والدین، به همراه داشته است والدین به عنوان ناظران اصلی فرآیند یادگیری در خانه، نقش کلیدی در موفقیت یا شکست این روش دارند این مقاله به بررسی نگرش های والدین در مورد تاثیر آموزش آنلاین بر پیشرفت تحصیلی و یادگیری کودکان می پردازد یافته ها نشان می دهند که نگرش والدین نسبت به آموزش آنلاین دوگانه و متناقض است از یک سو، برخی والدین به انعطاف پذیری، دسترسی به منابع گسترده و امنیت سلامت در دوران همه گیری اشاره دارند و معتقدند که این روش می تواند برای کودکان با سبک های یادگیری خاص مفید باشد از سوی دیگر، نگرانی های عمیقی در مورد کاهش کیفیت تعاملات اجتماعی، کاهش تمرکز، افزایش زمان استفاده از صفحات نمایش، و چالش های نظارتی وجود دارد بسیاری از والدین معتقدند که آموزش آنلاین فاقد گرمای ارتباط انسانی و نظارت مستقیم معلم است که می تواند منجر به افت تحصیلی و تنبلی شود از منظر فرهنگی تربیتی ایران، نگرانی اصلی در مورد تضعیف نقش مدرسه به عنوان کانون اجتماعی سازی و خطرات اخلاقی فضای مجازی است این مقاله نتیجه می گیرد که نگرش والدین تحت تاثیر عواملی مانند سطح سواد دیجیتال، وضعیت اقتصادی و عملکرد تحصیلی فرزندان است و برای بهبود پذیرش این روش، نیاز به حمایت آموزشی و زیرساختی از سوی مدرسه و خانواده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مریم قدمگاهی

نویسنده اول

زهرا فضل اله پور

نویسنده دوم

هاجر ابراهیمی توانی

نویسنده سوم

ایمان طهماسبی

نویسنده چهارم

قدمگاهی، مریم و فضل اله پور، زهرا و ابراهیمی توانی، هاجر و طهماسبی، ایمان،1404،بررسی نگرش والدین در مورد تاثیر آموزش آنلاین بر پیشرفت تحصیلی و یادگیری کودکان،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404