چکیده مقاله
رشد شخصیت دانش آموزان یکی از اهداف مهم نظام های آموزشی است و نقش برنامه های تربیتی در شکل دهی ویژگی های اخلاقی و اجتماعی دانش آموزان همواره مورد توجه پژوهشگران بوده است این مطالعه به بررسی و مقایسه اثر برنامه های تربیتی مبتنی بر اخلاق و برنامه های آموزشی سنتی بر رشد شخصیت پرداخته است برنامه های تربیتی مبتنی بر اخلاق، با تمرکز بر تقویت مهارت های اخلاقی، ارزش های اجتماعی و خودآگاهی، سعی در پرورش جنبه های انسانی شخصیت دارند، در حالی که برنامه های آموزشی سنتی عمدتا بر انتقال دانش و مهارت های آکادمیک متمرکزند و کمتر به ابعاد اخلاقی و روانی توجه می کنند پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی مقایسه ای و ابزار پرسشنامه های استاندارد شخصیت سنجی، داده های خود را از نمونه ای شامل دانش آموزان مدارس متوسطه جمع آوری کرده است یافته ها نشان می دهد که دانش آموزانی که تحت برنامه های تربیتی مبتنی بر اخلاق قرار گرفته اند، در شاخص های خودآگاهی، همدلی، مسئولیت پذیری و کنترل هیجانی رشد بیشتری نسبت به دانش آموزان برنامه های آموزشی سنتی داشته اند نتایج این مطالعه تاکید می کند که ترکیب آموزش های اخلاقی با محتوای درسی می تواند نه تنها یادگیری علمی را تقویت کند بلکه جنبه های شخصیتی و اخلاقی دانش آموزان را نیز بهبود بخشد همچنین این تحقیق نشان می دهد که برنامه های آموزشی سنتی، اگرچه در انتقال دانش موثرند، اما برای رشد کامل شخصیت و توانمندسازی مهارت های اجتماعی و اخلاقی کافی نیستند پژوهشگران و برنامه ریزان آموزشی می توانند از این یافته ها برای طراحی برنامه های آموزشی جامع بهره برداری کنند که هم اهداف علمی و هم اهداف اخلاقی و شخصیتی را پوشش دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
متین صالحی
کارشناسی ارشد رشته آموزش زبان فارسی دانشگاه فرهنگیان بحر العلوم شهرکرد
سمیه ابراهیمی
کارشناسی ارشد رشته ریاضی
امید حسینی محمد آبادی
کارشناسی رشته تاریخ
زینب سلطانی
فوق دیپلم طراحی دوخت
شیوه ارجاع
�الحی، متین و ابراهیمی، سمیه و حسینی محمد آبادی، امید و سلطانی، زینب،1404،مقایسه اثر برنامه تربیتی مبتنی بر اخلاق و برنامه های آموزشی سنتی بر رشد شخصیت،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404