مقایسه اثربخشی تدریس حضوری و مجازی در دوران جنگی ایران

چکیده مقاله

هدف این پژوهش بررسی و مقایسه اثربخشی آموزش حضوری و مجازی در دوران جنگ ایران بود با توجه به محدودیت های ناشی از شرایط بحرانی مانند تخریب مدارس، جابجایی جمعیت ها و کمبود نیروی انسانی، بررسی راهکارهای آموزشی جایگزین و موثر از اهمیت بالایی برخوردار است پژوهش حاضر از نوع توصیفی تحلیلی و مقایسه ای است و جامعه آماری آن شامل دانش آموزان و معلمان مدارس مناطق جنگ زده بود داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد ارزیابی اثربخشی آموزشی و مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری شد و تحلیل داده های کمی با آمار توصیفی و آزمون های مقایسه ای و داده های کیفی با روش تحلیل محتوای موضوعی انجام گرفت نتایج پژوهش نشان داد که آموزش حضوری علی رغم محدودیت های جنگ، بیشترین اثر را بر مشارکت فعال، انگیزه یادگیری و یادگیری عمیق دانش آموزان داشته است، در حالی که آموزش مجازی توانسته است فرآیند یادگیری را در شرایط محدود و بحرانی ادامه دهد و از توقف تحصیلی جلوگیری کند با این حال، آموزش مجازی با کاهش تعامل اجتماعی و انگیزه همراه بوده و محدودیت های فناورانه تاثیر آن را کاهش داده است یافته ها همچنین نشان داد که ترکیب آموزش حضوری و مجازی مدل هیبریدی بیشترین اثربخشی را در شرایط بحران ایجاد کرده و می تواند بهترین راهکار برای طراحی آموزش مقاوم و انعطاف پذیر در شرایط اضطراری باشد پژوهش حاضر بر اهمیت توجه به نیازهای روانی، آموزشی و فناورانه دانش آموزان در شرایط بحرانی تاکید دارد و پیشنهاد می کند که سیاست گذاری آموزشی در بحران ها مبتنی بر ترکیب هوشمندانه روش های حضوری و مجازی باشد تا کیفیت یادگیری، انگیزه و عدالت آموزشی حفظ شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مریم منصوری

نویسنده اول

منصوری، مریم،1404،مقایسه اثربخشی تدریس حضوری و مجازی در دوران جنگی ایران،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404