چکیده مقاله
اضطراب تعمیم یافته یکی از شایع ترین و پایدارترین اختلال های اضطرابی است که با نگرانی مفرط، فراگیر و دشوار برای کنترل درباره موضوع های مختلف زندگی شناخته می شود و پیامدهای گسترده ای در حوزه های شناختی، هیجانی، رفتاری، جسمانی و اجتماعی بر جای می گذارد افراد مبتلا به این اختلال معمولا درگیر پیش بینی های منفی، حساسیت بالا نسبت به تهدید، تنش روانی مداوم، اختلال خواب، کاهش تمرکز، تحریک پذیری و افت کارکرد روزمره هستند و همین وضعیت کیفیت زندگی آنان را به شکل چشمگیری کاهش می دهد با توجه به ماهیت مزمن و فرساینده این اختلال، شناسایی و مقایسه رویکردهای درمانی موثر از اهمیت فراوانی برخوردار است در این میان، درمان شناختی رفتاری و درمان ذهن آگاهی محور به عنوان دو رویکرد برجسته در حوزه مداخلات روان شناختی، توجه گسترده پژوهشگران و درمانگران را به خود جلب کرده اند درمان شناختی رفتاری با تاکید بر شناسایی و اصلاح افکار ناکارآمد، کاهش رفتارهای اجتنابی و آموزش مهارت های مقابله ای، در پی کاهش نشانه های اضطراب و بازسازی الگوهای معیوب شناختی است؛ در حالی که درمان ذهن آگاهی محور با تکیه بر آگاهی از لحظه حال، مشاهده بدون قضاوت تجربه های درونی و پذیرش افکار و هیجان ها، تلاش می کند رابطه فرد با اضطراب را دگرگون سازد پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه اثربخشی درمان شناختی رفتاری و درمان ذهن آگاهی محور در درمان اضطراب تعمیم یافته طراحی شده است مقایسه دقیق درمان شناختی رفتاری و درمان ذهن آگاهی محور می تواند مشخص سازد که هر رویکرد در کدام ابعاد از مشکل، برای چه نوع مراجعانی و در چه شرایطی اثربخشی بیشتری دارد و آیا می توان از ظرفیت های هر دو درمان در قالب رویکردهای تلفیقی بهره گرفت اهمیت این پژوهش تنها در سنجش میزان کاهش علائم خلاصه نمی شود، بلکه در تلاشی است که برای فهم عمیق تر سازوکارهای روان شناختی اضطراب تعمیم یافته و انتخاب درمان متناسب با نیازهای واقعی بیماران صورت می گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لیزاده، حکیمه،1404،مقایسه اثربخشی درمان شناختی رفتاری و ذهن آگاهی محور در درمان اضطراب تعمیم یافته،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404