رابطه بین هوش هیجانی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان: تحلیل نقش میانجی خودتنظیمی تحصیلی و چالش های نظام آموزشی ایران

چکیده مقاله

هوش هیجانی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی موفقیت تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان، در دهه های اخیر توجه گسترده ای را در پژوهش های آموزشی به خود جلب کرده است این مقاله با رویکرد تحلیلی توصیفی به بررسی رابطه بین هوش هیجانی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان با تاکید بر نقش میانجی خودتنظیمی تحصیلی می پردازد چارچوب نظری پژوهش مبتنی بر مدل توانایی هوش هیجانی مایر و سالووی و نظریه شناختی اجتماعی خودتنظیمی زیمرمن است یافته های مرور نظام مند منابع و تحلیل پژوهش های تجربی داخلی و خارجی نشان می دهد که هوش هیجانی با ضریب همبستگی ۵۰/۰ تا ۶۷/۰ بر عملکرد تحصیلی تاثیر مثبت و معناداری دارد همچنین خودتنظیمی تحصیلی به عنوان متغیر میانجی، بخش قابل توجهی از این رابطه را تبیین می کند بررسی وضعیت موجود در نظام آموزشی ایران حاکی از چالش هایی مانند تمرکز صرف بر هوش شناختی، غفلت از پرورش مهارت های هیجانی اجتماعی در برنامه های درسی، و آماده سازی ناکافی معلمان برای ایفای نقش به عنوان تسهیل گر رشد هیجانی دانش آموزان است این مقاله راهکارهایی پژوهش محور شامل طراحی برنامه های مداخله ای هوش هیجانی، استقرار اجتماعات یادگیری حرفه ای معلمان، و تقویت همکاری خانه و مدرسه در پرورش شایستگی های هیجانی اجتماعی ارائه می دهد نتیجه گیری موکد بر این است که تحول در نگرش تربیتی و توجه به هوش هیجانی به عنوان پیش نیازی برای موفقیت تحصیلی، نیازمند بازاندیشی در سیاست های آموزشی و برنامه های درسی است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا سید الموسوی

نویسنده اول

سید محمد حسینی

نویسنده دوم

�ید الموسوی، زهرا و حسینی، سید محمد،1404،رابطه بین هوش هیجانی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان: تحلیل نقش میانجی خودتنظیمی تحصیلی و چالش های نظام آموزشی ایران،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز