چکیده مقاله
مطالعه رابطه بین سبک های یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان، از موضوعات مهم و تاثیرگذار در حوزه علوم تربیتی و روانشناسی پرورشی است سبک یادگیری به روش ترجیحی و منحصربه فرد هر فرد برای دریافت، پردازش و حفظ اطلاعات جدید اطلاق می شود پژوهش های متعدد نشان می دهند که شناخت و تطبیق روش های تدریس با سبک های یادگیری دانش آموزان می تواند نقش بسزایی در بهبود کیفیت آموزش و موفقیت تحصیلی آنان ایفا کند مدل های مختلفی برای دسته بندی سبک های یادگیری ارائه شده است که از جمله معروف ترین آن ها می توان به مدل کلب شامل سبک های همگرا، واگرا، جذب کننده و انطباق یابنده ، مدل وارک شامل سبک های دیداری، شنیداری و جنبشی حرکتی و مدل سنجش سبک های یادگیری دانا و دانا اشاره کرد یافته ها حاکی از آن است که دانش آموزانی که از سبک یادگیری غالب خود آگاه هستند و محیط آموزشی نیز با نیازهای آنان هماهنگ است، معمولا در دروس خود عملکرد بهتری دارند برای مثال، دانش آموزان با سبک یادگیری دیداری، زمانی که از نمودارها، تصاویر و فیلم های آموزشی استفاده می شود، مطالب را بهتر درک و به خاطر می سپارند در نتیجه، به کارگیری رویکردی انعطاف پذیر در تدریس که تنوع سبک های یادگیری را در نظر می گیرد، نه تنها به افزایش نمرات و پیشرفت تحصیلی منجر می شود، بلکه باعث تقویت انگیزه درونی، کاهش اضطراب و افزایش عزت نفس دانش آموزان نیز می گردد بنابراین، توصیه می شود معلمان و برنامه ریزان آموزشی با شناسایی سبک های یادگیری دانش آموزان، راهبردهای آموزشی خود را متنوع سازی کرده تا شرایط بهینه برای یادگیری همه فراگیران فراهم آید
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�براه، محمدرضا و سلامی، حسن و بلداجی، محمدصادق و رزمجوئی، اصلان،1404،رابطه سبک های یادگیری با عملکرد تحصیلی دانش آموزان،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز