چکیده مقاله
آموزش ترکیبی به عنوان رویکردی نوین در نظام های آموزشی، با تلفیق آموزش حضوری و آموزش مبتنی بر فناوری، زمینه ای مناسب برای ارتقای تعامل موثر میان معلم و دانش آموز فراهم می کند در این شیوه، معلم علاوه بر نقش سنتی انتقال دانش، به عنوان راهنما و تسهیل گر یادگیری عمل می کند و از ابزارهای دیجیتال برای تقویت ارتباط، بازخورد سریع و مشارکت فعال دانش آموزان بهره می گیرد هدف این پژوهش بررسی نقش آموزش ترکیبی در بهبود کیفیت تعامل آموزشی و افزایش مشارکت یادگیرندگان در فرآیند یاددهی–یادگیری است روش پژوهش توصیفی–تحلیلی بوده و با بررسی منابع علمی و مطالعات پیشین انجام شده است نتایج نشان می دهد که آموزش ترکیبی با ایجاد فرصت های متنوع ارتباطی مانند بحث های آنلاین، فعالیت های تعاملی و دسترسی مداوم به محتوای آموزشی، می تواند تعامل دوسویه میان معلم و دانش آموز را تقویت کند همچنین این رویکرد باعث افزایش انگیزه یادگیری، تقویت یادگیری خودراهبر و فراهم شدن بازخورد مستمر می شود از سوی دیگر، استفاده از محیط های یادگیری الکترونیکی امکان پیگیری پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را برای معلمان فراهم می کند و به بهبود مدیریت کلاس کمک می نماید با این حال، اجرای موفق آموزش ترکیبی مستلزم فراهم بودن زیرساخت های فناوری، مهارت های دیجیتال معلمان و دانش آموزان و طراحی مناسب فعالیت های آموزشی است در مجموع می توان نتیجه گرفت که آموزش ترکیبی می تواند به عنوان راهکاری موثر برای افزایش کیفیت تعامل آموزشی و ارتقای فرایند یادگیری در محیط های آموزشی مورد استفاده قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�کبری، رامین،1405،نقش آموزش ترکیبی در ایجاد تعامل موثر بین معلم و دانش آموز،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر