چکیده مقاله
هدف این پژوهش بررسی نقش سبک های تدریس مبتنی بر حل مسئله در بهبود مدیریت کلاس های درس در مدارس ایران است پژوهش حاضر با تمرکز بر ایجاد محیط های یادگیری فعال، مشارکتی و عدالت محور، تلاش دارد تا نشان دهد چگونه رویکردهای حل مسئله می توانند به ارتقای تعاملات معلم دانش آموز، کاهش رفتارهای چالش برانگیز، و افزایش انگیزش تحصیلی منجر شوند روش تحقیق به صورت کیفی تحلیلی و با بهره گیری از تحلیل محتوای منابع نظری و تجربی انجام شده است داده ها از طریق مطالعه اسناد، مصاحبه با معلمان باتجربه، و مشاهده ی کلاس های درس در چند مدرسه ی منتخب گردآوری شده اند مدل تحلیل مطالب بر اساس چارچوب های نظری یادگیری سازنده گرا، روان شناسی انگیزشی، و نظریه های مدیریت کلاس طراحی شده است نتایج نشان می دهد که سبک های تدریس مبتنی بر حل مسئله، با فراهم سازی فرصت هایی برای تفکر انتقادی، تصمیم گیری گروهی، و مسئولیت پذیری دانش آموزان، موجب کاهش تنش های رفتاری، افزایش حس تعلق به کلاس، و تقویت نقش معلم به عنوان تسهیل گر یادگیری می شوند همچنین، این سبک ها به ویژه در کلاس های چندفرهنگی و با تنوع زبانی، اثربخشی بالاتری در ایجاد فضای آموزشی منصفانه و فراگیر دارند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مستوفی زاده، شیرین و زند، فروغ و بارانی بره بی چاست، پریا و قنبری عدیوی، نازنین،1404،مدیریت کلاس با استفاده از سبک های تدریس مبتنی بر حل مسئله،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404