چکیده مقاله
هدف مقاله حاضر بررسی نقش آموزش مهارتمحور در افزایش اشتغالپذیری دانشآموزان در نظام آموزشی ایران است مسئله اصلی پژوهش آن است که بخش مهمی از برنامههای آموزشی مدرسهای هنوز بر انتقال محفوظات و ارزشیابی دانشی متمرکز است، در حالی که بازار کار جدید به مجموعهای از مهارتهای شناختی، اجتماعی، فناورانه، کارآفرینانه و خودمدیریتی نیاز دارد این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و با اتکا بر مطالعه کتابخانهای اسناد بالادستی، پژوهشهای تربیتی و گزارشهای بینالمللی انجام شده است یافتهها نشان میدهد که آموزش مهارتمحور از طریق پیوند دادن یادگیری نظری با فعالیت عملی، تقویت حل مسئله، ارتباط، کار گروهی، سواد دیجیتال و روحیه کارآفرینی، میتواند شکاف میان مدرسه و دنیای کار را کاهش دهد همچنین نتایج بیانگر آن است که تحقق این رویکرد به بازنگری برنامه درسی، توانمندسازی معلمان، مشارکت مدرسه با خانواده و صنعت، توسعه نظام ارزشیابی عملکردی و توجه به عدالت آموزشی نیاز دارد مقاله نتیجه میگیرد که آموزش مهارتمحور، صرفا افزودن چند واحد مهارتی به برنامه درسی نیست، بلکه نوعی تغییر پارادایم در هدف، محتوا، روش تدریس و سنجش یادگیری است و میتواند به تربیت دانشآموزانی خلاق، مسئولیتپذیر و آماده ورود به مسیرهای شغلی آینده کمک کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سینی، سیدمحمدجعفر و پوردام، مجتبی و حاجی جعفرآبادی، هاشم و پوردام، مصطفی،1405،نقش آموزش مهارتمحور در افزایش اشتغالپذیری دانشآموزان در نظام آموزشی ایران،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر