چکیده مقاله
ورود هوش مصنوعی به آموزش، فرصتی بی سابقه برای شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخوردهای دقیق و تسهیل مدیریت کلاس ایجاد می کند، اما موفقیت آن تنها به قابلیت های فنی فناوری محدود نمی شود و پذیرش فعال و آگاهانه معلمان و والدین، شرط لازم برای بهره برداری موثر از این ابزارها محسوب می شود نگرش مثبت معلمان و حمایت والدین، از عوامل کلیدی موفقیت پیاده سازی فناوری های نوین در مدارس هستند و در مقابل نگرانی ها و مقاومت های احتمالی می توانند مانع استفاده موثر شوند معلمان با نگرانی هایی از جمله کاهش تعامل انسانی، پیچیدگی فنی و نیاز به آموزش های تخصصی مواجه هستند، در حالی که والدین دغدغه هایی مانند حفظ حریم خصوصی، اثرات اجتماعی و وابستگی دانش آموزان به فناوری را مطرح می کنند پذیرش هوش مصنوعی یک فرآیند چندبعدی است که همزمان به عوامل فردی، سازمانی و اجتماعی وابسته است باورها و تجربه های پیشین، فرهنگ مدرسه، حمایت های سازمانی، آموزش مستمر و تعامل فعال والدین با مدرسه، از جمله عواملی هستند که می توانند پذیرش فناوری را تسهیل یا محدود کنند استفاده از مدل های نظری پذیرش فناوری، نظریه انتشار نوآوری و دیدگاه های روانشناختی، چارچوب تحلیلی مناسبی برای فهم پیچیدگی های پذیرش هوش مصنوعی ارائه می دهد و امکان شناسایی موانع و فرصت های موجود را فراهم می سازد تحول دیجیتال در آموزش تنها در صورت همراهی و هماهنگی ذی نفعان اصلی، می تواند منجر به بهبود کیفیت یاددهی و یادگیری، افزایش انگیزه دانش آموزان و توسعه مهارت های مورد نیاز برای آینده شود و پذیرش هوش مصنوعی به عنوان ابزاری مکمل، نقش موثری در شکل دهی تجربه های یادگیری عمیق و جذاب ایفا می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حمتی، محمد و حسینی، سید حامد و بایزیدی، پرشنگ و نصیری سلیمان آباد، محمد،1404،بررسی کیفی میزان پذیرش معلمان و والدین نسبت به ورود هوش مصنوعی به فرآیندهای آموزشی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404