چکیده مقاله
این اقدام پژوهی با هدف طراحی و آزمون مداخله ای مدرسه محور برای کاهش پیامدهای تجارب آسیب زای کودکی و افزایش تاب آوری در یک دانش آموز ۱۲ ساله با نام مستعار علی انجام شد مطالعه حاضر از نوع کیفی و با روش اقدام پژوهی مشارکتی در سه چرخه تشخیص، مداخله و ارزیابی طی یک نیم سال تحصیلی اجرا گردید داده ها از طریق مشاهده نظام مند، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با دانش آموز، والدین و معلمان، و همچنین پرسشنامه های محقق ساخته گردآوری شد مداخله در دو سطح طراحی و اجرا شد: در سطح فردی، مهارت های خودتنظیمی هیجانی مانند شناسایی هیجان و مدیریت خشم به دانش آموز آموزش داده شد و در سطح محیطی، با ایجاد تغییر در جو کلاس از طریق اختصاص نقش های مثبت و اصلاح قوانین محیطی حمایت گر فراهم گردید یافته های کمی نشان داد که پس از اجرای مداخله، میانگین هفتگی طغیان های هیجانی از ۱۰ به ۲ دفعه کاهش ۸۰٪ رسید و مدت زمان مشارکت موثر در فعالیت های کلاسی از ۳ به ۱۵ دقیقه افزایش ۴۰۰٪ افزایش یافت نمره احساس تعلق به مدرسه نیز در مقیاس ۱ تا ۱۰، از ۳ به ۷ ارتقا پیدا کرد تحلیل کیفی داده های مصاحبه و آثار دانش آموز حاکی از تغییر در خودپنداره، افزایش خودآگاهی هیجانی و بهبود قابل توجه در کیفیت روابط با همسالان بود این نتایج موید آن است که ترکیب هدفمند آموزش مهارت های فردی و اصلاح محیط آموزشی، می تواند به عنوان یک راهبرد موثر، تاب آوری دانش آموزان دارای سابقه آسیب را تقویت کرده و پیامدهای منفی آن را کاهش دهد این الگو می تواند به عنوان نقشه ای عملی برای معلمان و مدارس در مواجهه با موارد مشابه مورد استفاده قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لی آبادی، صغرا و مرادی، زهره و رجب لو، حمیدرضا و گرائلی کرپی، حسین،1404،بهبود تاب آوری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارای تجارب آسیب زا از طریق تقویت جو تربیتی حمایت گر و آموزش مهارت های خودکنترلی (موردپژوهی: علی، دانش آموز پایه ششم)،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404