چکیده مقاله
با گسترش سریع فناوری های اطلاعات و ارتباطات و شیوع بیماری های واگیر مانند COVID ۱۹، سیستم های آموزشی به طور بی سابقه ای به آموزش مجازی روی آورده اند، که این امر تاثیرات زیادی بر تعاملات معلم و دانش آموز داشته است تحقیق حاضر به منظور بررسی تاثیر آموزش مجازی بر کیفیت و نوع این تعاملات، به ویژه در زمینه های ارتباطی، آموزشی و روانی در دوران کرونا و پس از آن، انجام شده است این مطالعه از روش کیفی و کمی استفاده کرده و با جمع آوری داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته، نظرسنجی ها و تحلیل محتوای بازخوردهای معلمان و دانش آموزان در سیستم های آموزشی آنلاین، به بررسی این موضوع پرداخته است یافته های تحقیق نشان می دهند که آموزش مجازی توانسته است در مواردی دسترسی به منابع آموزشی را افزایش دهد و به طور خاص در ایجاد انعطاف پذیری زمانی برای دانش آموزان و معلمان، نتایج مثبتی داشته است اما از سوی دیگر، این نوع آموزش باعث کاهش تعاملات غیرکلامی و انسانی، که بخش مهمی از فرآیند یادگیری است، شده است همچنین، در این نوع آموزش، بسیاری از معلمان و دانش آموزان با چالش هایی همچون مشکلات فنی، ضعف در ابزارهای ارتباطی، و نبود حس همدلی و ارتباط چهره به چهره مواجه بوده اند برخی از دانش آموزان نیز گزارش داده اند که در فضای آنلاین، احساس ارتباط کمتری با معلمان خود داشته اند و انگیزه هایشان برای یادگیری کاهش یافته است از طرفی، برای بسیاری از معلمان، نحوه برقراری ارتباط موثر با دانش آموزان در محیط های مجازی دشوارتر از کلاس های حضوری بوده و برخی از آنها نیز از فقدان بازخورد فوری و عدم توانایی در مشاهده واکنش های دانش آموزان نسبت به مطالب تدریس شده، ابراز نارضایتی کرده اند در این تحقیق همچنین به بررسی روش های مختلفی پرداخته شده است که می توانند برای بهبود این تعاملات در فضای آنلاین مورد استفاده قرار گیرند پیشنهادات این تحقیق شامل استفاده از ابزارهای آموزشی نوین، برگزاری جلسات آنلاین تعاملی، و تقویت حمایت های روانی و اجتماعی برای دانش آموزان و معلمان است این مطالعه به طور کلی تاکید می کند که هرچند آموزش مجازی می تواند به عنوان یک ابزار مکمل برای آموزش در نظر گرفته شود، اما برای حفظ و تقویت کیفیت تعاملات آموزشی، نیاز به تغییرات اساسی در شیوه های تدریس و طراحی سیستم های آموزشی مجازی وجود دارد در نهایت، نتایج این تحقیق می تواند به معلمان، سیاست گذاران آموزشی، و طراحان برنامه های آموزشی کمک کند تا با شناخت چالش ها و فرصت ها، آموزش مجازی را به گونه ای بهینه تر برای ارتقاء کیفیت یادگیری و تعاملات میان معلمان و دانش آموزان طراحی کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نظری استدآبادی، عفت و بهرامی، فرزانه و پورایمانی، فاطمه و احمدی، مهین،1404،تاثیر آموزش مجازی بر تعامل معلم و دانش آموز،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404