چکیده مقاله
چکیدهتاب آوری مدرسه ای به عنوان ظرفیت نظام آموزشی برای مقابله با چالش ها، بحران ها و تنش های محیطی، یکی از مفاهیم کلیدی در روان شناسی تربیتی و مدیریت مدرسه محسوب می شود با این حال، بسیاری از مدل های موجود، کمتر به نقش تعاملی متغیرهای درون فردی همچون خودپنداره دانش آموزان و معلمان توجه کرده اند خودپنداره مثبت می تواند به عنوان یک منبع روان شناختی حیاتی، فرآیندهای مقابله ای و سازگاری مثبت در مدرسه را تسهیل کند با هدف طراحی و اعتبارسنجی مدلی جامع برای تاب آوری مدرسه ای انجام شد که در آن نقش واسطه ای و تعدیل گر خودپنداره دانش آموزان و معلمان به طور همزمان مورد بررسی قرار گیرد این مطالعه از نوع ترکیبی کیفی کمی با رویکرد اکتشافی بود در بخش کیفی، با استفاده از روش نظریه زمینه ای و انجام مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۱ نفر از متخصصان علوم تربیتی، روان شناسی و مدیران مدارس موفق، ابعاد و مولفه های مدل استخراج گردید در بخش کمی، مدل اولیه از طریق پرسشنامه های محقق ساخته با تایید روایی محتوا و سازه و پایایی بالای ۸۵/۰ روی نمونه ای شامل ۴۸۰ نفر از دانش آموزان مقطع متوسطه دوم و ۱۶۰ نفر از معلمان شهر اصفهان سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۴ که با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند، آزمون شد برای اعتبارسنجی مدل از روش مدل یابی معادلات ساختاری SEM با نرم افزار AMOS و برای تحلیل واسطه ای از روش بوت استرپ استفاده گردید نتایج نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار است CFI=۰ ۹۴, RMSEA=۰ ۰۵۸, χ²/df=۲ ۸۴ خودپنداره معلمان با ضریب مسیر ۰/۵۲ بیشترین تاثیر مستقیم را بر تاب آوری مدرسه ای داشت و به دنبال آن خودپنداره دانش آموزان با ضریب ۰/۴۳ قرار گرفت همچنین خودپنداره دانش آموزان نقش واسطه ای معناداری در رابطه بین جو عاطفی مدرسه و تاب آوری ایفا کرد P
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لیمانی، فاطمه و ، هادی رسولی و ، فاطمه شریفی و ، جبار ساعدپناه،1404،طراحی و اعتبارسنجی مدل تاب آوری مدرسه ای با تاکید بر نقش خودپنداره دانش آموزان و معلمان،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404