چکیده مقاله
انسان همواره در جستجوی شناخت ماهیت و جایگاه خویش بوده است و مفهوم «طینت» به عنوان سرشت و فطرت انسانی، از دیرباز در متون دینی و عرفانی مورد توجه بوده است این پژوهش با هدف بررسی و تحلیل مفهوم طینت از منظر شریعت و عرفان انجام شده است روش پژوهش توصیفی تحلیلی و کیفی است و داده ها از طریق مطالعه کتابخانه ای منابع دینی، عرفانی و پژوهش های پیشین جمع آوری و با روش تحلیل محتوای کیفی بررسی شده اند یافته ها نشان می دهد که طینت، هم به عنوان سرشت مادی و هم به عنوان ظرفیت روحانی انسان، نقش اساسی در رشد اخلاقی، معنوی و اجتماعی انسان دارد شریعت با ارائه احکام و دستورات اخلاقی، مسیر پرورش فطرت و تهذیب نفس را هموار می کند، در حالی که عرفان با تمرکز بر مراقبت از باطن و تمرین های معنوی، زمینه ی رشد باطنی و قرب الهی را فراهم می آورد همچنین ترکیب آموزه های شریعت و عرفان می تواند راهکار جامع و موثری برای پرورش طینت و ارتقای اخلاق و معنویت انسان ارائه دهد این پژوهش، ضمن غنای نظری، کاربردهایی در تعلیم و تربیت، مشاوره های معنوی و توسعه رفتارهای اخلاقی و اجتماعی دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
هادوی، امین،1404،طینت در عرف عرفان و شریعت،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404