چکیده مقاله
رشد هیجانی در دوره دبستان، به عنوان زیربنای سلامت روانی و اجتماعی کودکان، نقشی تعیین کننده در آینده فرد ایفا می کند در این میان، معلم تنها یک انتقال دهنده دانش نیست؛ بلکه نخستین بزرگسال خارج از خانواده است که می تواند امنیت، آرامش، انگیزه و پذیرش بی قید و شرط را به کودک منتقل کند ارتباط مثبت و گرم میان معلم و دانش آموز، فراتر از یک رابطه آموزشی ساده، بستر شکل گیری احساس ارزشمندی، خودابرازی، شجاعت هیجانی و توانایی تنظیم احساسات را فراهم می سازد در این مقاله، جایگاه این ارتباط به عنوان یکی از قوی ترین عوامل موثر بر رشد عاطفی کودکان مورد بررسی قرار می گیرد پژوهش ها نشان می دهند که رابطه ای آمیخته با احترام، اعتماد، گوش دادن فعال، توجه فردی، تشویق سازنده و همدلی، می تواند بسیاری از چالش های هیجانی کودکان را کاهش دهد؛ از اضطراب جدایی گرفته تا ترس از شکست، پرخاشگری، خجالت یا افت انگیزه تحصیلی کودکی که در کلاس احساس امنیت و پذیرش می کند، جهان را جای مطمئن تری می بیند و توانایی تجربه و بیان هیجاناتش را می آموزد معلمی که ارتباطی انسانی و گرم برقرار می کند، به دانش آموز کمک می کند تا خود واقعی اش را بشناسد، احساساتش را مدیریت کند و با همسالانش تعامل سالم تری داشته باشد این مقاله با تکیه بر نظریه های رشد، دیدگاه های روان شناختی و شواهد پژوهشی، نشان می دهد که ارتباط سازنده معلم–دانش آموز، نه تنها یادگیری را عمیق تر می کند، بلکه شخصیت کودک را نیز ارتقا می دهد؛ به گونه ای که آثار آن تا سال های نوجوانی و حتی بزرگسالی قابل مشاهده است نتیجه کلی این است که ارتباط مثبت معلم و دانش آموز یکی از بنیادی ترین عوامل در شکل گیری رشد هیجانی سالم، احساس کفایت، عزت نفس و سازگاری اجتماعی کودکان دبستانی است؛ عاملی که کیفیت آن قادر است جهت گیری عاطفی آینده کودک را دگرگون کند
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محدثی، عطیه و اسلامی پناه، ساجده و کارگر، عاطفه و امامی، فاطمه،1404،تاثیر ارتباط مثبت معلم و دانش آموز بر رشد هیجانی در دوره دبستان،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404