چکیده مقاله
هدف این پژوهش، بررسی تاثیر به کارگیری روش تدریس مبتنی بر داستان و فعالیت های خلاقانه بر افزایش انگیزش تحصیلی و سطح تاب آوری دانش آموزان دوره ابتدایی بود روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان ابتدایی یک منطقه شهری در سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۴۰ دانش آموز به روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش ۲۰ نفر و کنترل ۲۰ نفر جایگزین شدند گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه ۶۰ دقیقه ای، تحت آموزش درس فارسی با رویکرد داستان محور و فعالیت های خلاقانه مانند نقاشی دیواری، نمایش خلاق، ساخت کتاب داستان و بازی های نقش آفرینی قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل روش سنتی را دریافت کردند ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه استاندارد انگیزش تحصیلی هارتر ۱۹۸۱ و پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون ۲۰۰۳ بود که روایی و پایایی آن ها در جامعه ایرانی تایید شده است داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره MANCOVA تجزیه و تحلیل شد یافته ها نشان داد که بین میانگین نمرات پس آزمون انگیزش و تاب آوری در دو گروه، با کنترل اثر پیش آزمون، تفاوت معنی داری وجود دارد به بیان دیگر، روش تدریس مبتنی بر داستان و فعالیت های خلاقانه به طور معناداری منجر به افزایش انگیزش تحصیلی و تاب آوری دانش آموزان گروه آزمایش شد بنابراین، می توان نتیجه گرفت که این روش آموزشی، راهبردی موثر برای ایجاد محیطی پویا و تقویت عوامل روان شناختی مثبت در دانش آموزان ابتدایی است
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مینی، شلیر و امینی، حمیده و یزدان شناس، سلیمان و اسراری، پریناز،1404،تاثیر تدریس مبتنی بر داستان و فعالیت های خلاقانه بر انگیزش و تاب آوری دانش آموزان ابتدایی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404