چکیده مقاله
دوره ابتدایی یکی از اساسی ترین مراحل رشد کودک است؛ زیرا در این دوره، بنیان بسیاری از توانایی های شناختی، زبانی، اجتماعی، هیجانی و تحصیلی شکل می گیرد هرگونه کاستی یا اختلال در این مرحله، در صورت عدم شناسایی و مداخله به موقع، می تواند پیامدهای بلندمدتی بر عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی و سلامت روان کودک برجای گذارد در این میان، آموزگار ابتدایی به عنوان نخستین عامل آموزشی رسمی و مستمر در زندگی کودک، نقش محوری در شناسایی نشانه های اولیه مشکلات یادگیری، اختلالات زبانی و دشواری های هیجانی–رفتاری دارد هدف مقاله حاضر، بررسی تحلیلی نقش آموزگار ابتدایی دارای دانش تخصصی در دو حوزه گفتاردرمانی و روان شناسی عمومی است و تلاش می کند نشان دهد که چگونه ترکیب این حوزه ها می تواند به ارتقای کیفیت یادگیری، پیشگیری از افت تحصیلی و تقویت سلامت روان دانش آموزان کمک کند این مقاله با روش مروری–تحلیلی و با استفاده از منابع علمی داخلی و خارجی انجام شده است یافته ها نشان می دهد آموزگاری که افزون بر دانش آموزشی، با اصول رشد زبان، اختلالات گفتار و زبان، فرایندهای شناختی، انگیزشی و هیجانی آشنا باشد، می تواند در شناسایی زودهنگام اختلالات، ارائه مداخلات حمایتی در کلاس، بهبود تعامل با خانواده و ارجاع موثر به متخصصان نقش بسیار مهمی ایفا کند همچنین رویکرد تلفیقی آموزش ابتدایی، گفتاردرمانی و روان شناسی عمومی می تواند زمینه ساز کاهش مشکلات تحصیلی، افزایش عزت نفس، بهبود روابط اجتماعی و تقویت احساس کفایت تحصیلی در دانش آموزان شود در پایان، مقاله بر ضرورت بازنگری در برنامه های تربیت معلم، توسعه آموزش های میان رشته ای و استقرار نظام مداخله زودهنگام در مدارس ابتدایی تاکید می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اکری، نرگس،1405،نقش تلفیقی آموزگار ابتدایی با تخصص گفتاردرمانی و روان شناسی عمومی در ارتقای کیفیت یادگیری، شناسایی زودهنگام مشکلات تحولی و بهبود سلامت روان دانش آموزان دوره ابتدایی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر