چکیده مقاله
ضرورت: در نظام های آموزشی معاصر، مواجهه با حجم گسترده محتوا و انتظارات متنوع یادگیری، مدیریت بهینه زمان را به یک چالش و ضرورت اساسی تبدیل کرده است اتلاف زمان و برنامه ریزی ناموثر، منجر به استرس، یادگیری سطحی و کاهش بازدهی آموزشی می شود شیوه ها و روش ها: این پژوهش با مرور نظام مند ادبیات موضوع، شیوه های بهینه سازی زمان را در سه سطح اصلی دسته بندی و بررسی می کند:۱ سطح معلم و طراحی آموزشی: شامل روش هایی همچون طراحی طرح درس موجز و هدفمند، تدریس مستقیم و ساختاریافته، یادگیری معکوس، استفاده از روش های تدریس فعال مانند پروژه و بحث گروهی ، و مدیریت هوشمند انتقالات کلاسی ۲ سطح دانش آموز و فرآیند یادگیری: شامل تقویت مهارت های خودتنظیمی و برنامه ریزی شخصی، آموزش تکنیک های مدیریت زمان مانند زمان بندی قطعه ای و ماتریس آیزنهاور ، آموزش روش های مطالعه موثر خلاصه نویسی، مرور فاصله دار و تمرین توجه آگاهی ۳ سطح بستر و ابزار: مشتمل بر به کارگیری هوشمندانه فناوری آموزشی پلتفرم های LMS، ابزارهای تعاملی ، طراحی محیط فیزیکی و روانی عاری از حواس پرتی و ایجاد روال های ثابت و قابل پیش بینی نتایج: به کارگیری همزمان و هوشمندانه این راهبردها، منجر به دستاوردهای کلان زیر می شود: افزایش بازدهی و عمق یادگیری با تخصیص زمان به جا به فعالیت های شناختی سطح بالا کاهش استرس و فرسودگی تحصیلی در معلمان و دانش آموزان از طریق برنامه ریزی واقع بینانه تقویت خودراهبری و مسئولیت پذیری دانش آموزان در فرآیند یادگیری ایجاد فرصت برای یادگیری تعاملی، خلاقانه و شخصی شده در کلاس درس نهادینه شدن مهارت مدیریت زمان به عنوان یک شایستگی حیاتی برای یادگیری مادام العمر و موفقیت در زندگی آینده در نتیجه، مدیریت زمان در آموزش، نه یک تکنیک فرعی، بلکه یک راهبرد کلان آموزشی است که با یکپارچه سازی رویکردهای فوق در فرهنگ مدرسه، می تواند تحولی کیفی در اثربخشی فرآیند تعلیم و تربیت ایجاد نماید
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�کوهی نیا، مهلا و شهنوازی، وحیده و ناروئی، یوسف و بهرامی تمبکی، مصطفی،1404،شیوه های استفاده بهینه از زمان در آموزش و یادگیری دانش آموزان،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404