چکیده مقاله
گذار از رویکردهای سنتی آموزشی که در آن معلم منبع اصلی دانش و دانش آموز منفعل بود، به سمت روش های نوین و دانشجو محور، یکی از ضرورت های نظام های آموزشی معاصر است پژوهش حاضر به بررسی تاثیر روش های تدریس تعاملی و گروهی بر دو مولفه کلیدی «مشارکت کلاسی» و «تعامل اجتماعی» دانش آموزان می پردازد نتایج نشان می دهد که روش های تدریس تعاملی، با ایجاد جوی پویا و گفتگو محور، سکوت مطلق کلاس را می شکند و دانش آموزان را از شنوندگان منفعل به مشارکت کنندگان فعال تبدیل می کند در این روش ها، دانش آموزان تشویق می شوند تا نظرات خود را بیان کنند، سوال بپرسند و در بحث ها مشارکت کنند که این امر مستقیما بر افزایش تمرکز و انگیزه آن ها تاثیر می گذارد همچنین، کار گروهی به عنوان یکی از مصادیق تدریس تعاملی، بستری ایده آل برای تقویت مهارت های اجتماعی فراهم می آورد در فرآیند کار گروهی، دانش آموزان یاد می گیرند که با همدیگر همکاری کنند، به نظرات مخالف احترام بگذارند، مسئولیت پذیری اجتماعی را بیاموزند و مهارت های ارتباطی خود را ارتقا دهند این تعاملات اجتماعی در محیط امن کلاس، به کاهش انزوا و افزایش حس تعلق به گروه کمک می کند بنابراین، به کارگیری روش های تدریس تعاملی و گروهی، نه تنها کیفیت یادگیری علمی را ارتقا می دهد، بلکه در پرورش مهارت های اجتماعی و شهروندی دانش آموزان نیز نقشی انکارناپذیر دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ادقی زرندی، بتول و ابراهیمی، آتیکه و بارانی بیاتیانی، سکینه و عباسلوی چورسی، لیلا،1404،تاثیر روش های تدریس تعاملی و گروهی بر افزایش مشارکت و تعامل اجتماعی دانش آموزان،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404