چکیده مقاله
در نظام آموزشی معاصر، انتقال دانش صرفا هدف نهایی نیست، بلکه پرورش مهارت های اجتماعی و توانایی های ارتباطی دانش آموزان اهمیتی حیاتی دارد این پژوهش به بررسی تاثیر روش های تدریس تعاملی و گروهی در تقویت مهارت های ارتباطی و همکاری می پردازد روش های تدریس تعاملی، فرآیند یاددهی یادگیری را از حالت یک طرفه و معلم محور خارج کرده و دانش آموزان را درگیر گفتگو، تبادل نظر و فعالیت های مشترک می کند این رویکرد، فرصت هایی را برای شنیدن دیدگاه های دیگران، بیان افکار و پذیرش تفاوت ها فراهم می آورد که مستقیما به بهبود مهارت های ارتباطی منجر می شود همچنین، کار در گروه و یادگیری مشارکتی، دانش آموزان را با چالش های واقعی همکاری و کار تیمی روبرو می سازد در این فرآیند، دانش آموزان می آموزند که برای رسیدن به یک هدف مشترک، مسئولیت پذیری کنند، به نقش هم تیمی های خود احترام بگذارند و راه های سازنده برای حل تعارضات بیابند نتایج مطالعات نشان می دهد که استفاده مستمر از این روش های تدریس، علاوه بر افزایش پیشرفت تحصیلی، باعث ارتقای عزت نفس، کاهش پرخاشگری و تقویت روحیه همدلی و تعاون در دانش آموزان می شود بنابراین، جایگزینی روش های سنتی با رویکردهای تعاملی و گروهی، گامی اساسی در تربیت شهروندانی مسئولیت پذیر و اجتماعی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�نصاری، مریم و انصاری پور، مریم و حسین پور، سکینه و عباسیان، محمدیوسف،1404،تاثیر روش های تدریس تعاملی و گروهی در تقویت مهارت های ارتباطی و همکاری دانش آموزان،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404