چکیده مقاله
روش های تدریس فعال با هدف افزایش مشارکت دانش آموزان و تقویت یادگیری پایدار، به عنوان رویکردی موثر در محیط های آموزشی شناخته شده اند این روش ها شامل یادگیری مشارکتی، حل مسئله، کلاس وارونه، بازی های آموزشی و فعالیت های تعاملی می شوند که یادگیرنده را در مرکز فرآیند آموزش قرار می دهند و امکان کسب مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله و خودتنظیمی را فراهم می آورند یافته ها نشان می دهند که بهره گیری از روش های فعال موجب افزایش انگیزه، ارتقای عملکرد تحصیلی و تثبیت مفاهیم در حافظه بلندمدت می شود، به گونه ای که یادگیری به سطح عمیق تر و پایدارتر دست می یابد همچنین، این رویکردها باعث بهبود مهارت های اجتماعی، تعامل گروهی و توانایی کار تیمی دانش آموزان شده و فضای یادگیری را پویا و جذاب می کنند نتایج تحقیقاتی که در دوره های مختلف آموزشی انجام شده، نشان می دهد که دانش آموزانی که در محیط های فعال یادگیری حضور دارند، نسبت به روش های سنتی، بازدهی بالاتری دارند و مفاهیم را با درک عمیق تر و مدت طولانی تر به خاطر می سپارند علاوه بر این، روش های تدریس فعال انعطاف پذیری بیشتری در پاسخ به نیازهای فردی دانش آموزان فراهم کرده و به معلمان امکان می دهد تا فرآیند آموزش را با توجه به توانایی ها و علایق یادگیرندگان تنظیم کنند در مجموع، به کارگیری روش های تدریس فعال می تواند نقش کلیدی در ارتقای کیفیت یادگیری، تثبیت دانش و ایجاد تجربه یادگیری معنادار و مستمر ایفا کند، به گونه ای که نه تنها موفقیت تحصیلی، بلکه توانایی های شناختی، اجتماعی و انگیزشی دانش آموزان نیز به طور همزمان تقویت گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وان، محمد جواد و نجفی، مهدیه و رضائی، محمد هادی و دانائی، مهری،1404،تاثیر روش های تدریس فعال بر یادگیری پایدار،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404