چکیده مقاله
هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر روش های نوین تدریس بر افزایش علاقه مندی دانش آموزان به یادگیری دروس است در سال های اخیر، آموزش و پرورش ایران نیز همچون نظام های آموزشی پیشرفته، به سوی بهره گیری از رویکردهای فعال، خلاق و دانش آموزمحور حرکت کرده است در این تحقیق، ابتدا مفهوم «روش تدریس» و انواع شیوه های نوین نظیر تدریس پروژه محور، یادگیری مشارکتی، بازی محور، فناورانه و مسئله محور تعریف شد سپس تاثیر این روش ها بر شاخص هایی مانند انگیزش درونی، تعامل اجتماعی، خلاقیت، اعتمادبه نفس و عملکرد تحصیلی دانش آموزان مورد تحلیل قرار گرفت یافته های مطالعات پیشین نشان می دهد که استفاده از روش های نوین، محیط کلاس را از حالت یکنواخت و سخنرانی محور به فضای پویا و تعاملی تبدیل می کند؛ به گونه ای که فراگیران در فرایند یادگیری مشارکت فعال دارند و با تجربه ی موفقیت های شخصی، علاقه مندی بیشتری نسبت به درس پیدا می کنند علاوه بر این، بهره گیری از فناوری های آموزشی، کار گروهی، ارزشیابی توصیفی و نقش تسهیل گر معلم، باعث افزایش تمرکز، احساس تعلق، و لذت از یادگیری در دانش آموزان می شود در نتیجه، می توان گفت روش های نوین تدریس نه تنها بر افزایش علاقه و انگیزش تحصیلی تاثیر مستقیم دارند، بلکه کیفیت یادگیری، خلاقیت و رشد مهارت های ارتباطی را نیز ارتقا می دهند بر این اساس، پیشنهاد می شود معلمان با بهره گیری از الگوهای جدید آموزشی و به کارگیری فناوری، محیط کلاس را به فضایی جذاب، یادگیرنده محور و الهام بخش تبدیل کنند
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یدی زاده، عارفه و کمالی، حسن و شورکار، هاله و خالدیان، سارا،1404،تاثیر روش های نوین تدریس بر افزایش علاقه مندی دانش آموز به درس،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404